dünya senin evin değil
bir insan olurdu belki
onu da teğet geçmiş gibisin
Bulmuş da kaybetmiş
sevmiş de vazgeçmiş
gibisin
Evin olmayanı sahiplenmiş gibisin
bu dünya sana birkaç beden büyük
belki de sen birkaç beden küçüksün
Çok savaşmış da yenilmiş
düşüp de kalkamamış gibisin
ziyan olmayı iyi bilirsin
ziyan olmaktan
sen seni bilmeyene
kendini bildirmekle yükümlü gibisin
bilmeyeceğini bildiğin halde hiçbir zaman
çok konuşmuşsun olmamış
çok susmuşsun olmamış
anlasan da bazı şeyleri
anlaşılmamış gibisin
gökkuşağı olsan ne yazar
gözü görmeyenin yanında
Çok sanmış gibisin
sevildiğini, özlendiğini
önemseyince önemsendiğini sanmış gibisin
bunları bulmuş da kaybetmiş
kaybettiklerini bulduğunu sanmış gibisin
Bulmadığını kaybedemezsin!
bulduğunun üstüne bulmaya çalışmış da
bulamamış gibisin
...
Eve dönmek
kendime sarkıntılık etmekten başka nedir?
Orada, arada bir beni yoklar
intihara ayırdığım zamanlar
bunlar temiz, kül bırakan zamanlardır
düzgün sabuklamalardan bana kalan..
Evde
anlaşılmaz bir tını
bilmem nereden gelir
uykumdan? kanımdaki çakıldan? unutkanlığımdan?