İyiliğin sebebini aradıkları yok, öyleyse niye tersini merak ediyorlar ki? Madem kimileri iyi insan olmayı seçiyor, madem bundan haz alıyorlar, onlara hayatta karışmam, kimse de bana karışmasın.Ama bana karışıyorlardı.Üstelik kötülük bireye özgüdür,sizlere,bana ve tek tabancalığımıza özgüdür ve bizleri yaratan bizim Tanrı'dır, hem gururla hem keyifle yaratmıştır.Ama birey olmayan şeyler kötülüğe katlanamazlar, yani devlet ve yargıçlar ve okullar kötülüğe izin veremezler.Hem modern tarihimiz, bu büyük makinelerle savaşan cesur,küçük bireylerin öyküsü değil midir kardeşlerim?
Bu ne biçim dünya yahu? Millet aya çıkıyor ve dünyanın çevresinde lamba görmüş tatarcık misali fırıl fırıl dönüyor, ama yeryüzünde artık kanuna ve nizama aldıran yok.
Yoksunluk çektiğim zamanlarda en küçük tıkırtıdan korkuyorum,
insanlara nefret duyuyorum.Onlardan korkuyorum. Aşırı mutluluk anlarında da herkesi seviyorum, fakat yalnızlığı tercih ediyorum...
Yağmur bardaktan boşanırcasına yağıyor ve benden saklıyor dünyayı.
Bırakalım saklasın.Artık ihtiyacım yok ona dünyada hiç kimsenin bana ihtiyacı olmadığı gibi...
Akıllı insanlar mutluluğun sağlığa benzediğini çok önceden fark etmiştir. Mutluyken fark etmezsiniz; ama yıllar geçtikçe, geçmişte kalan mutluluğunuza ilişkin anılar, ah, anılar !