D.B
@DB96
“Gazze’nin acısı gündemden düşürülürse, insanlığın vicdanı sessizce kanar.”
Polis
Aksaray Germany
1914 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Bazı kavuşmalar ahiretle kalır…
Benim için Emre ile Ayşe’nin hikâyesi de böyle. Emre, Ayşe’ye hiç kavuşamadı; ama ona duyduğu sevgi hep tertemiz kaldı. Belki de bu yüzden değerliydi. Çünkü bazen insan, kavuşamadığı için daha derinden sever. Ve bazı sevgiler, dünyaya sığmayacak kadar masum olduğu için ancak ahirette tamamlanır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sevgili dost,
Posta Kutusundaki Mızıka ile yazarı ilk kez tanıdım ve beklediğim hiçbir yere benzemeyen bir metinle karşılaştım. Kitap, farklı yazarlardan yapılan küçük alıntılarla örülü; ayetler, hadisler, edebiyatın sessiz cümleleri metnin içine ustalıkla sızıyor. Hiçbiri ağırlık yapmıyor, tam tersine metne derinlik ve sükûnet katıyor.
Çok beğendim. İnce işlenmiş, beklenmedik biçimde zengin ve edebi bir zarafet taşıyan bir kitap.
Bu hayatta başımıza gelenlerin çoğu birbirine benziyor aslında. Dinlemeden yargılamak, anlamaya çalışmadan hüküm vermek… Oysa dinimiz bize zanda bulunmamayı emrediyor. Ama hangimiz buna gerçekten riayet edebiliyoruz? Dilimiz susmadan, kalbimiz düşünmeden karar veriyor. İnsan, başkasının yükünü görmeden kendi terazisini kuruyor.
Acımak tam da bu noktada insanın yüzüne tutulan bir ayna gibi. Bir babanın, bir insanın kaldıramayacağı kadar ağır bir imtihanı anlatıyor. Çünkü burası imtihan dünyası; herkesin sınavı başka, yükü başka. Kimi evladıyla sınanır, kimi yalnızlığıyla, kimi de insanların acımasız yargılarıyla… Reşat Nuri, bu hikâyede bize şunu fısıldıyor: Herkesin yarası görünmez ama derindir.
Kitabı okurken hüzün sessizce oturuyor insanın yanına. Bağırmadan, çağırmadan… İbretlik ama öğüt verir gibi değil; daha çok kalbe dokunur gibi. Anlayana çok şey söylüyor. Çünkü herkesin bir derdi var ve kimse tam değil. Belki de asıl eksik olan, birbirimize karşı merhametimiz. Acımak; başkasına değil, önce kendimize bakmayı öğretiyor
Eser günümüzü anlatan, sade ama anlamı derin bir kitap. Kitapta Filler Sultanı, yöneticiliği insanlara tepeden bakmak sananları temsil ediyor. Gücü eline geçiren birinin zamanla adaletten uzaklaşıp herkesi küçümseyebileceğini açıkça gösteriyor. Bu durum, bugün sıkça karşılaştığımız bir yönetim anlayışı eleştirisi gibi duruyor.
Kırmızı Sakallı Karınca ise küçük olmasına rağmen aklıyla ve cesaretiyle öne çıkıyor. Yazar, asıl gücün makamda değil, duruşta ve adalette olduğunu anlatıyor. Dilinin akıcı olması kitabı sıkmadan okutuyor.
Kısa sürede okunabilen, düşündüren ve edebi tadı olan bu kitap, herkesin kendinden bir şey bulabileceği, okunmaya değer bir eser.
“Nereye, nereye, kardeşler böyle nereye?” diye soruyor, ötekiler, “özgürlüğe,” diyorlardı.”
Filler Sultanı ile Kırmızı Sakallı Topal KarıncaYaşar Kemal · Yapı Kredi Yayınları · 202515,6bin okunma
İskender Pala’nın Su Kasidesi kitabı benim için kelimelerin suya dönüştüğü, suyun da aşka karışıp gönlümü yıkadığı muhteşem bir eser oldu.
Fuzûlî’nin Peygamber Efendimize duyduğu o derin, titreyen, yanık aşkı okurken içimde bir şeyler kıpırdadı. Dicle’yi bile kıskanacak kadar büyük bir muhabbet… Suya bağışlanan mucizelerle Efendimizin rahmetini hissetmek… Her damlada O’nun izini görmek… Gülün O’na benzetilişindeki incelik, güzellik, edep… Hepsi öyle tatlı, öyle tasavvufi, öyle aşk dolu ki kitabı okurken kalbim sanki su gibi berraklaştı. Bu eser benim için sadece bir inceleme değil, bir aşk yolculuğu oldu; suyun rahmetine, gülün kokusuna, Efendimize duyulan sonsuz sevgiye açılan bir kapı gibi.
Ey gönüller Sultanı,
şefaatinden ayırma bizi,
rahmetinin gölgesinde topla,
aşkının nuruyla kalbimizi aydınlat.
Amin.
“Tanrım, defterimin karalığına bakma,
beni yakacağına şu defteri yakıver gitsin!”
