Nermin Yıldırım ı bu kitapla tanıdım. İyi ki tanımışım dediğim modern Türk edebiyatı yazarlarından biri oldu. Dili, anlatımı buram buram edebiyat kokuyor. Benzetmeleri çok iyi. Anlattığı hikayeler tanıdık ama hissettirdikleri muazzam. Edebi değerinin başladığı yer tam da burası zaten.
Okudukça biri;beni bana anlatıyor gibi hissettim, dünyanın sonuna doğru yolculuğa çıkmış Seher bendim aslında. Fiziki yolculukla içsel yolculuğun harmanlandığı harika bir kitap.
Yazarın son kitabı Ev. İlk kitabını da okudum. Unutma Beni Apartmanı. O da çok iyiydi. Kronolojik sıraya uygun olarak tüm kitaplarını okuyacağım.
Hayatın içinden bir aile hikayesi. Tanıdığımızı sandığımız en yakınlarımızı aslında ne kadar tanıdığımızı sorgulatacak içsel bir hikaye. 'Hiçbir şey,hiçbir insan aslında göründüğü gibi değildir' in hikayesi.
Kitabı beğendim kurgusu sürükleyiciydi. Yeşilçam tadında diyebilirim.Yazarın kendisi de bir film sahnesi gibi diyerek anlatmış zaten bazı klişe durumları. Psikolojik gerilim bolca vardı.Dram vardı.Bilimsel gerçekler vardı. Ama nöroroman mıydı? İçerdiği bilgiler ve nöronlar sözcüğünü her fırsatta kullanmak bir kitabı nöroroman yapar mı? Bilemedim.Devam serisini okuyacağım.
Pia MaterSerkan Karaismailoğlu · Elma Yayınevi · 201919bin okunma