"Ben," der Zerdüşt, "Bir gezgin ve dağcıyım; düzlüklerden hoşlanmam ve görünüşe göre uzun süre kıpırdamadan oturamam. Beni bekleyen kader her neyse, yaşayacak daha neyim varsa, yürümek ve dağa tırmanmak olacak içimde: kişinin tecrübe edeceği şey nihayetinde hep kendidir." Nietzche için çıkmak, tırmanmak, yükselmek demektir yürümek.
Sadece kitaplar arasında düşünebilenlerden, aklını kitapların dürtüklemesini bekleyenlerden değiliz biz. Bizim ethosumuz açık havada, tercihen yolların bile tefekküre daldığı ıssız dağlarda veya deniz kıyılarında yürüyerek, sekerek, tırmanarak, dans ederek düşünmektir. Nietzsche
Belki de sevdiğiniz insanları düşünmektesiniz.
Ama daha derine inin, sonunda sevdiğinizin onlar olmadığını göreceksiniz: Siz bu sevginin içinizde yarattığı duyguları seviyorsunuz!
Siz arzuyu seviyorsunuz, arzu edilen şeyi değil.