♡ Derya ♡

Mutlu insanın kalemi titremez derler; belki de bu yüzden en güzel şiirler, en derin yaralardan doğar...
Herşeyi unutma yetkisi verilse ve tek bişey hatırlamanız istense neyi hatırlamak isterdiniz?
Geçmişte bizi bu noktaya getiren ne varsa, onlara takılıp kalmak yerine, onlardan ne öğrendiğimize odaklanabiliriz. Evet, belki canımız yandı. Belki haksızlığa uğradık. Belki hatalar yaptık. Ama tüm bunlar, bizi bugünkü biz yaptı. O deneyimler olmasaydı, bu kadar güçlü, bu kadar bilge, bu kadar dayanıklı olabilir miydik? Yaralarımız, aslında madalyalarımızdır. Hayatta kaldığımızın, mücadele ettiğimizin, yeniden ayağa kalktığımızın kanıtlarıdır. Onlardan utanmak yerine, onları onurlandırmalıyız.......
.. Sanki acıyı görmezden gelirsek, yok olacakmış gibi...
Daha dün gibiydi...
Uyuyorduk, uyandırdılar; unutmuştuk, hatırlattılar...
Sayfa 71 - Alfa yayınları·Kitabı okudu