Funda Erkasar
@DR_Funda
Reklam
“Burası dünya” Hem tatlı hem ekşi, kekre bir rüya. Burada herkes kaşif sayar kendini, birbirinin bahçesine girer iz bırakayım derken talan eder. Onları sev ama tutunmaya çalışma. Yalnız kalmaktan korkup kendi bahçende kaybolma.”
Nermin Yıldırım, bir avukat hanımdan aldığım bu kitap vesilesiyle tanıştığım , hayran kaldığım ve çevreme tavsiye ettiğim bir yazar oldu. Kitap, 1960 lardan günümüze uzanan bir tarihi süreç içinde; anne kız birlikteliğini yaşama fırsatı bulamayan bir anne kızın psikolojik dramını konu ediyor. İnsanın yaşadıklarını, öğrendiklerini sonraki nesillere nasıl aktardığını, doğruyu bilirken dahi nasıl yanlışlar yapabildiğini ve geriye dönüşü zor yollara girmeden hayatı yakalamanı önemini vurguluyor. İlginç olan kitabı okurken kimi zaman bir tarih kitabı, kimi zaman bir edebiyat dergisi, kimi zaman kişisel gelişim , kimi zaman da bir psikolojik roman okuduğunuz hissine kapılıyorsunuz. Bu okuma sürecinde kendime çok aşina hissettiğim karakterleri, yaşamlarını ve duygularını çok fazla önemsedim ve onlarla bir oldum, yeri geldi onlarla sevindim yeri geldi kahroldum…. Ve kendime dedim ki hiçbir şey için geç kalınmış değildir, çünkü yaşanan ve dışarıdan görülen gerçek hayatın sadece alacakaranlıktaki bir yansımasıdır.
