DVenus
@DVenus
Şu anda okuduğu kitaplar
Çevreyi saran olağanüstü sessizliğin, göz alabildiğine uzanan gökyüzünün, yanıp sönen sonsuz çokluktaki yıldızların; yüreği bilinmeyen, tadılmayan duygular, giderilemeyen özlemlerle tıka basa doldurulmaması mümkün mü?
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Beni hemen bırakıp gidecek olursanız, çok üzülmem. Ayrılıklara alışkınım... Düş kırıklarına da... Kafayı çekince, hayattan, dünyadan, insanlardan yakınanlardan değilim. Çünkü ne dünyayı tanıyorum, ne de hayatı... Nesinden yakınayım?
Acıya dayanmanın bir erdem olduğunu neden öğrettiler bize? Acıları unutmanın akıllılık olduğunu kim söyledi? Bilgelik bu mu? Bir ömür harcanabilir. Genç olsaydım, en baştan başlardım; sırasınca, yolunca, teker teker düşünerek.. Acı çekenleri, çektirenleri, unutanları, alışanları.
Ne kadar uzun ve derin uyuyorum... Kalktığımda nerede bulunduğumu, kim olduğumu bile unutmuş oluyorum. Kimliğimden habersiz bulunduğum o çok kısa an... İlk uyanışım güzel oluyor. Sonra kendimi ve odamı tanıyınca, bir yerine bıçak batırılmış gibi irkiliyorum.
Evlerde en son yatanlar hep kadınlar olurlar. Bütün odaları dolanırlar; iyice sıkışmadığı için damlayan bir musluğu kapatırlar, sigara tablalarını dökerler, süt içilmiş bir bardağı yıkayıp kaldırırlar, çocukların üstlerini örterler. Ertesi güne iş bırakmamalı. Bir ev, geceye düzgün, her şeyi yerli yerinde teslim edilmeli ki, bir sonraki gün kurtarılmış olsun.