Sen kocaman çöllerde bir kalabalık gibisin,
Kocaman denizlerde ender bir balık gibisin.
Bir ısıtır, bir üşütür, bir ağlatır, bir güldürür;
Sen hem hastalık hem de sağlık gibisin.
Her adının geçmesi bir anı hatırlatıyor olsa da, etkisi bin katıoluyor. Hesap kitap şaşmış bir hayatın içinde zihin karıştırıyor anıların. Geçerli bir formülü yok. Seni unutmanın da, yok etmenin de bir formülü yok bu dünyada.
Son satırlara gelirken aslında hiç sevilmediğimi, sende hiç yerim olmadığını fark ettim. Yüreğine hiç dokunamadığımı, hayallerinde hiç olmadığımı, sadece gidecek kimsen kalmadığında uğradığın dökük bir ev olduğumu fark ettim.