Kadere ve Gönlüme DairŞiir
İşte ben hep böyle bildiğin gibi:
Kaderi öpüp başıma komuşum,
Gülüşüm, oturuşum, konuşuşum,
Belli efendim, besbelli
Yaşamaktan soğumuşum.
Yaz yağmurları misali yıllarca
Yağmış durmuşum kendi içime.
Zaten dünya öyle dünya ki kim kime
Herkes kendi derdine anca,
Herkesin yüreği lime lime…
Halbuki hayatı sevmem gerekirdi.
Acımayı, sevmeyi oldukça bilirim
Zamanla bir iş tutmayı da öğrendi ellerim,
Hem hayatıma bir de Havva kızı girdi,
Ama gel gör ki bu kaderim…
İşte ben böyle bildiğin gibi,
N’apalım bizi bir kez mimlemiş kader
Her zaman böyle, yağmur bulutundan beter.
İşte böyle hilafsız, gözümün elifi
Her zaman bir romantik portreye benzer…
Ben zaten bu dünyada tek başınayım, hey…
Bir sevdalı gönül bütün varım
Eğer o da olmasa ne yaparım,
Kimbilir hey
Ne yaparım…
Turgut Uyar
Timsal Karabekir AnlatımıTarih
Ermeni mezaliminden asıl Türkler çok çekmişler. Bununla ilgili fotoğraflar, yazı ve tanıkların ifadeleri yürekleri dağlıyor. Açılan toplu mezarlar ortada. Açılmayı bekleyen yüzlercesi de var Doğu'da. Sadece babamın yazdıklarını okumak yeter. Camilerde yakılan çocuk-kadın-erkekler, kazıklara oturtulanlar bunun en canlı örneğidir. Babam anılarında, ''Allah hiçbir göze, benim gördüklerimi göstermesin'' diyor. Karabekir Paşa, Doğu'nun Rus ve Ermeniler'den kurtarılması sırasında ordunun başındadır. Ama tehcir zamanında yoktu.
Kazım Karabekir Paşa