Ama yine de hayatımın en mutlu günü hangisi derseniz, işte o gün derim.
Türkan Şoray'ın bir filmiydi seyrettiğimiz.
Hayran hayran bakmıştık Türkan Şoray’a.
Ne kadar güzeldi...
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Yoksulluk bir yandan, itilmişlik, kakılmışlık bir yandan...
Hâlâ rüyalarıma girer o günler.
Çoğu zaman anlamlı bir sessizlik, anlayan, paylaşan, pırıldayan
bir çift göz, saatler süren bir nutka bedeldir.
Bir çocuk dünyaya geliyor, kaderi daha o dünyaya gelmeden yazılıyor. Ben nerede hamile kadın görsem, kendimi tutamaz, ağlarım, insanın nasıl bir eve, hangi annenin kucağına geleceği ne kadar önemli.