"Ben dünyaya hiç dokunmadım. Kurcalamadım. Dağıtmadım. Tane tane ayırmadım. Masum kalmak için... Masum olunca mazlum oluyorsun. Mazlum hissedersen masum olduğunu biliyorsun."
"Aşkı kemirerek de yan yana gelir insanlar. Onların ikisi de birbirinin kemirgeni olmuş bence. Gerçek arkadaş olsalardı çoktan bitmişti ilişkileri. Arzuyu kabullenip aşkı yaşasalardı altı aya varmaz ayrılırlardı. İkisini de beceremedikleri için sonunda yabancı topraklara esir düşmüşler. Birbirlerini suçlamaktan başka dil kuramıyorlar."
"Bazı insanların, bazı şeylere hiç hakları yoktu: ne var ki, insanlar da en çok, bu hiç hakları olmayan şeyleri yapıyorlardı. Kötü, kötü, diye düşündü Sevgi. On altı yaşını dört gün önce bitirmişti."
"Bizi de bu acımak mahvediyor albayım." dedim."Başkalarına acımakla başlayan bu tehlikeli duygu, her zaman kendimize acımakla son buluyor.Kendimize acımaktan, başka işlere zaman kalmıyor.