Birçok insan sevdiğini izleyip onunla ilgili hayaller kuruyordu.Onu çözmeye, öğrenmeye çalışıyordu.Boşu boşuna kendine acı çektirmek diye buna derim. Biz mi çok salaktık yoksa duygularımıza esir olup onun peşinden mi sürükleniyorduk? Belki de ilerde 'körleşcek' bu duygular için kendimizi bu kadar zorlamak yıpratıyordu. Fakat hala küçücük bir umut istiyorduk...