Bu kitap hakkında yorum yapmadan geçmek istemedim. İyi ki karşıma çıktı. Kelimelerle ifade etmesi zor ama şöyle söyleyebilirim; bu kitap ailemiz bizi yetiştirirken kasıtlı olarak yapmadıkları durumlarda o “olmayan şey”in eksikliğine odaklanıyor ve bunun için kendimizi suçladığımızı kendimize öfkemizi fark ettiriyor. ‘O şey’ de kim olduğumuza dikkat eden bir ‘özen’ diyebilirim. Bilmenin düşünmenin değil de aslında duygularımızın hayatın yakıtı olduğunu açıklıyor. Umarım ben de okuduklarımla eksik olduğum alanlarda yakıtımı doldurabilirim. Bence gerçek anlamda herkes okumalı.