“Çocuklukta duygusal ihmale uğramış kişiler için partnerlerini incitecek herhangi bir şey paylaşmamak gerektiğine inanmak kolaydır. Ancak böyle bir şeye inanmak aslında felaketin bir reçetesidir. İşiniz sadece partnerinizi büyümesi ve gelişmesi için cesaretlendirmek değil, aynı zamanda birbirinize karşı duygusal anlayışınızı artıracak bir şekilde dürüst olmaktır. Bunu yapmanın tek yolu incitebilecek şeyleri söylemeye istekli olmaktır.”
“Farkındalık zihninizin anda kalmasını sağlamak ve bedeninizde ne olup bittiğinin farkına varmakla ilgilidir. Tam şu anda ne yapıyorsun? Tam şu anda ne hissediyorsun? Neden şu anda bunu yapıyorsun? Neden şu anda bunu hissediyorsun?
Farkındalık, özellikle çocuklukta duygusal ihmal ile büyüdüyse, pek çok kişide kendiliğinden var olmaz. Bu kişilerin bir kısmı dış dünyaya aşırı odaklanır. Diğer insanlar şu anda ne yapıyor? Diğer insanlar ne düşünüyor? Neden böyle düşünüyorlar? Dışa yönelik bu farkındalık zihinsel enerjinin büyük bir bölümünü oluşturur ve sizi gerçekten önemli olan mevzudan yani sizden uzaklaştırır.”
“Çünkü o, babasının daha kötü hissetmemesi için kusursuz bir şekilde davranması gereken bir çocuk olduğunu düşünerek büyüyecektir. Bu kalıp onun kişiliğine yerleşebilir. Böylece sorun çıkarmakta, hata yapmakta ya da kusurlu bir insan olabileceği konusunda kendisine izin vermekte çok büyük sıkıntılar yaşayabilir.”
“Otoriter ebeveynlerin çoğu, çocuğun itaatini sevgiyle eşitleme eğiliminde. Başka bir deyişle, çocuk sessizce ve bütünüyle ebeveynine itaat ederse ebeveyn sevildiğini hisseder. Ne yazık ki tam tersi de doğru. Çocuk ebeveynin taleplerini sorgularsa ebeveyn sadece saygısızlığa uğradığını değil aynı zamanda reddedildiğini de hisseder. Çocuk kaba bir şekilde kurallara uymazsa, ebeveyn bunların çok daha fazlasını hatta hiç sevilmediğini hisseder.”
“Saatler de böyledir. Sahiplerinin mizaçlarındaki ağırlığa, canı tezliğe, evlilik hayatlarına ve siyasi akidelerine göre yürüyüşlerini ister istemez değiştirirler.”