Damla
@Damlasiii
Puan vermedi·120 syf.·
2023 17. kitabı
Bu kitabi cok sevdim, hem günlük konusma tadında oluşu hem icindeki kivrak zeka vs. Aslinda Sokrates'in bir diyaloğu tanimlamadan birakmasi da hoş geldi bana. Gunluk hayatta o kadar cok tanimlar yapiyor ve bunları dogru kabul ediyoruz ki Sokrates dalga gecer gibi demekki dostlugun tanimi bu da değilmiş digeri de deyip evine gidiyor. O mu çok lakayt biz mi cok kibirliyiz, okuyucaya kalsin. :) Ama kadinlarin bir ask partneri olarak bile deger gormemesi üzücü; erkeklerin birbirine askini ilan etmesini okuyoruz gözlerimiz nemli nemli.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi·152 syf.·
2021 36. kitabı
Aslinda inceleme yapmaktan ziyade kitapta aklıma takılan şeyleri yazıya dökmek istedim. Öncelikle kitabın delilikten ziyade ahmaklığı anlattığını vurguluyor çevirmen. Kitap ilerlerken ahmağın zevk peşinde koşan bir akılsız olduğunu görüp kendi mutsuzluğunuzun sebebinin akıllı olmak olduğunu düşünüyorsunuz. İlerleyen kısımlarda bilgeliğin kibir getirdigini ve tilki olmaktansa koyun olmanin gerektigini, İsa'nin havarilerine koyun dediğini, kutsal ruhun kartalla değil güvercin sembolüyle gösterildiğini söylüyor kitabımız. Kurnaz din adamlari, hukukçular kötüleniyor; yani bilipte işine geleni uygulayanlar... İste kitabin beni arada birakan kismi; once haz ve ahmaklık bağdaştırılıp kinaye yollu yerilirken sonra övülüyor. O zaman hangi ahmakliğa övgü kitabımız, cevaplar size kalmış.
Puan vermedi·363 syf.·
2021 12. kitabı
İnceleme yapacak yeterliliği kendime yakistirmasam da, Martin Eden de insani içine çeken bir sey vardı ve buna karşı koyamadim. İnsanin bir sey olmaya cabalamasi ve bu çabanın sonucunda istediği şeyleri elde edebildiğinde artık hiç birinin öneminin kalmamasi; çoğumuzun yaşadığı en büyük sıkıntılardan degil midir? Ben sizin yillar sonra geleceğiniz o makamdayim, ' hiçlik' makaminda diyen bir Nasreddin hoca fikrasini hatirlatti bana. Her şey olmaya çalışan bir hiç olup çıkıyoruz. Kendime sorduğum o:' Neden tatmin olamiyorum?', sorusu yanlışmış. Yolumun, soframın bana getirdiklerine burun kıvırışım, doyumsuzluktan değil tersine doyumuna varmaktanmis. Nasıl olsa yediklerin b.k olacaksa ne yediğinin ne onemi var diyen bir Fellini filminin yüzüne vurduğu gibi, değer verdiğim şeyler anlamini yitiriyor. Martin Eden gibi insanlarin çarkındaki tutarsizliklara bakıp geciyoruz her an. Bu devrani ne durdurabiliyoruz, ne de bir çomak sokabiliyoruz bu çarkın dişlileri arasina... Sadece o çarkın icinde ezilirken nefes almaya calisiyoruz hepsi bu( Martin Eden'in aksine)...
