Billur Köşk destana karıştı, söylenceye karıştı.
Ölümden düğün yapan Billur Köşk kalmadı geriye. Ağusu kaldı, o da lal rengi bir masaldı. Buna sebep kimse bilmezdi bu masalı, kimse bilmedi bu masalı. Destanın tarihinde gizli bir ırmak gibi aktı.
Gün geldi biri bildi, o da tuttu adını verdi.
yedi hayali, yedi sureti.
Selvihan bilmişti ki bu sevda artık mümkünsüzdü.
Lal bir masaldı sevdaları.
Yalnızca kendileri bileceklerdi.
Yalnızca gözleriyle seveceklerdi.
Her gece raks istedi Selvihan.
Her gece Muradhan'la göz göze geldi.
Ve bu, her ikisine de yetti.