Dantalian
@Dantalian
Şu anda okuduğu kitaplar
Hayal kırıklığıİnceleme
Biraz da meşgul bir dönemime gelmesiyle birlikte kitabı da asla sevmemden kaynaklı ittire ittire okumam ve yarım da bırakmak istemediğimden hepi topu 300 sayfalık kitabı bitirmem bir ayımı aldı.
Başlıktanda anlaşılacağı üzere kitap büyük hayal kırıklığı oldu benim için. Joe Abercrombie’den okuduğum ilk seri kadim kanunlardı ve yanlış hatırlamıyorsam 2010’lardan önce 2000’lerin başında çıkmıştı ve kitap gerek vurucu gerçekçiliği gerek karakter zenginliği (Glokta bence tek başına bile koca seriyi taşırdı. Okuduğum en zevkli, en zekice tasarlanmış karakterlerden biriydi) ve ters köşeleri ile okuduğum iyi fantastik serilerden biriydi. Belki karmaşık büyü sistemleri, uçan kaçan yaratıklar yoktu ama karakter ve entrikalar üzerinden iyi bir
kurgusu vardı.
Ama bu kitapsa bunların hiç bir yoktu. Gereksiz tesadüfler üzerine kuruluydu. Ayıp olmasın diye sırf öldürülmek için öldürülen karakterler vardı. Tahmin edilebilirdi. Sahneler çok üstün kötü yazılmış detaylandırılmamış, buna bağlı olarak da mantık hatalarını beraberinde getirmişti. Kitabın sonu beni inanılmaz hayal kırılığına uğrattı. Bir karakteri başladığı yere döndürmek ters köşe mi oluyor anlamadım. Sanki kadim kanunlarla övüldüğü öğeleri burada sırf iyi gözüksün diye eklemişti. Yenilikçi hiç bir şey yoktu. Engelli karakterin alasını zaten bir kere yazmışsın.
—SPOİLER—
Hiç’in kimliği çok zorlamaydı. Şaşırttı şaşırtmasına ama gereğinden fazla tesadüftü. Yavri’nin yaptığına kızıyor ama madem yapmasını istemiyorsun tahtını o kadar seviyorsun sen bir çözüm yolu bulsaydın. Sonra Yavri’ye hemen hain diyebiliyorsun. Hem onun sayesinde esirlikten kurtuldun, onun planı sayesinde tahta oturdun
bir de şikayet ediyorsun.
Karakterler öldürülmek için öldürülmüştü. Adını umuttum iri yarı karakter boşu boşuna öldü. Yavri ile kız’ın
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bu kadar yükselmeye değer mi?Fantastik
Her başka bir evrende geçen kitap piyasaya çıktığında hemen o kitaba epik fantastik deme eğilimi ezbere bir biçimde okurlarda baş gösteriyor. Bu kitabı epik yapabilecek unsurlar ne olabilir diye soruyorum. Ejderhalar. Bu kitap kahraman bakış alışı ile yazılmış ve bu bile kitabın epik fantastik olmaması için yeterli. Epik fantastiklerde kitabın dünyasına aynı anda veya farklı zamanlarda bakış atar ve olan olayların dünyayı nasıl şekillendirdiğini görürüz. Hatta buna en güzel örnek bence Zaman Çarkı. Ama biz olayları sadece Violet’in bakış açısından okuyoruz. Asla diğer yerlerden Violet görmese ne oluyor bitiyor öğrenemiyoruz.(Ki yeri gelmişken söyleyeyim bence kahraman bakış alışı ile evrenin potansiyelinin daha iyi kullanılması hiç edilmiş.) Aynı anda pek çok farklı karakter okumak çok daha aydınlatıcı bir deneyim olabilirdi bence. Belki bu tamamen yazarların tercihidir ama okuduğum hiç bir epik fantezide romantizm çok ön planda olmazdı. Hatta romantizm iyi yazıldığında okuması benim için çok keyifli olur. Ama buna çok nadir rastlıyorum çünkü benim şahsi fikrimce epik fantezi yazarları romantizmi ya çok arka plana attıklarından ama kitapta olması gerektiğini de düşündüklerinden ya da sadece yazmayı beceremediklerinden dolayı romantizmi pek ön plana çıkarmazlar ve bence pekte iyi olmaz. Zaten anlatacakları çok fazla şey ve olay olduğundan olsa gerek çokta ihtiyaç duymazlar ama yinede bu romantizmi az önce bahsettiğim sebeplerle kitaplara eklerler, pek iyi olmamasa da romantizm kitaplara ayırı bir renk katar ve karakterler arasında filizlenen romantizmi okumak benim hoşuma giderdi. Ama dediğim gibi romantizm büyük çoğunlukla yazarların kitaba renk katmak için kullandığı bir değişiklik olurdu. Dördüncü kanatta ise romantizmin çok ön planda olduğunu görüyoruz. Hatta
ÇOK(!)1000Kitap
Seri bitti ve ben fark ettim ki: ben bu kadar ayrıcalıklı grupların hikayelerini okumaktan hoşlanmıyorum. Öncelikle seri ile ilgili problemim genel olarak bu oldu sanırım. Üçüncü kitabı biraz daha ayrı olmakla beraber her karakter çok aşırı, çok fazlaydı. Sanırım seriyi tanımlayacak kelime çok olurdu; herkes çok yakışıklı, çok güzel, çok başarılı, çok zengin, çok problemli, çok aile problemli, çok zeki, çok acımasız, çok alfa, çok çıt kırıldım, çok muhtaçtı. Özellikle kadın karakterler birbirinin tekrarıydı özellikle Eva ve Stella arasında kayda değer hiç bir fark yoktu. Ki bence Alex ve Cristian da baya bildiğin kopyala yapıştır karakterlerdi. Aslında zengin karakterlere bir sorunum yok sorumum buradaki karakterlerin zenginlikle beraber tam takım olarak gelmeleri. Fazla mükemmeller ki bu da bana açıkçası karakterlerin genel olarak çok sığ olduğu izlenimini veriyor. Bugün herhalde olabilecek en basit karakter tasarımı bu iki karakter olsa gerek. Yazar düşünmüş (daha doğrusu düşünmemiş) ve demişki ben bir Yunan tanrısından bozma iki karakter yazayım yeter. Dağ ayısı betimlese de olurdu bu arada. Kızlara panda olmaları da bana bir şey ifade etmiyor açıkçası. Sadece karakterlerin klişeliğini ve sığlığını daha da vurguluyor sadece.
Bu arada ben bu konularda bilgili bir insan sayılmam ama bu karakterlerin bütün varlıklarını bu kadar genç yaşta elde etmeleri biraz gerçek dışı değil mi? Yani daha yirmili yaşlarının ortalarında o kadar zengin olmaya başlıyorlar ki şirketleri fortune 500’e giriyor. Ve öyle böyle zengin değiller baya baya multimilyarlık şirketleri var. Daha yeni kurulmuş şirketleri ama nedense bu piyasada bu kadar kurt varken start-up’a hiç bir şey olmuyor onlar herkesi yok edebilir ama kimse onlara dokunamaz neden çünkü onlar çok güçlü, ama
Yani ilk kitaptan daha iyi ama...İnceleme
Yani... Öncelikle ilk kitaptan çok daha iyi bir kitaptı ama ilk kitapta öyle bir rezaletdi ki doğal olarak bu ondan daha iyi oluyor. Ama bakmayın iyi dediğime ilkinden daha iyi olsa da yine iyi bir kitap değildi. Aslında vasat bile değildi.
İlk başta yine eleştirmek istediğim şey; bence yazar karakterlerin sevişme sahnelerini kopyala yapıştır yapıyor. Yani ilk kitapta okuduğum sahnelerden nerdeyse hiç bir farkı yoktu. Yine iğrenç bir emir vererek konuşma, hakaretler. Ancak vahşi ve şiddetli olarak tanımlayabileceğim sahneler ve kadın karakterin bundan hoşlanması ve itaat etmesi. (Bu arada daha önce dirty talk okumamış değilim ama bu serideki konuşmalar gerçekten kabul edilebilirlik seviyesini aşıyor bence. Bu sahnelerin eleştirlimesi de bu yüzden gayet normal) Kopyala yapıştır. Hayır bu karakterler farklı yazıldıysa bu sahnelerinde farklı olması gerekmez mi? Yani Prensesin sanki bütün ilişkileri bu şekildeymiş gibi buna uyum sağlaması çok gerçekçilikten uzaktı. Kızım sen el bebek gül bebek büyütülmüş bir prensessin!! Zaten kitabı gözümden düşüren bu sahneler oldu. Özellikle kütüphane sahnesi. Gerçekten gerek var mıydı ona? Bir de sevişme sahnelerinde ki diyaloglar da aynıydı ve özellikle "vajinan benim" minvalindeki ifadeler gerçekten çok ama çok çirkin. Hadi ilk kitapta bunlar vardı ama bunlar her ne kadar iğrenç olsa bile karakter ile uyumluydu. Alex bunu yapar diyordum. Ama bu kitaptaki sahnelerde Rhys için daha insancıl ve düşünceli bir profil çizilmesine rağmen smut sahneler yine ilk kitabın aynısıydı. Ben sevişme sahnelerin artık yazarın fantazisi ile ilgili olduğunu düşünüyorum yani mesele tasarladığı karakterlerin ne istediği değil de kadının ne istediği. Yani çünkü başka bir açıklama getiremiyorum buna.
Her ne kadar kadın karakterin
Çok kötüydü
Aslında kitaba başlamadan önce okuduğum yorumlardan ne beklemem gerektiğini biliyordum ve bu yüzden aldığımdan beridir kitabı bekletiyordum ama bu kadar kötü olduğunu tahmin edememiştim. Sosyal medyanın gazına gelmemek konusunda daha çok yol kat etmem gerekiyor belliki. Yani kitap neden tutsam elimde kalıyor.
Açıkçası bu kadar korkunç bir erkek ana karakter beklemiyordum ama beklentilerimi de aştı. Zaten ne zaman bir kitapta "sen benimsin" diyen bir ayı görsem kitap benim için direk seviye kaybederken Alex'i kitap boyunca bir ayı olarak bile düşünemedim. Ayılara hakaret etmeye gerek yok. Artık yazarın Alex'e diyalog yazamadığından olsa gerek bütün kitap boyunca sen benimsin sen benim faişemsin sürtük gibi ifadelerden başka bir şey yazmamıştı. Güya Alex'in 160 IQ'su var ama kelime dağarcığı onu göstermiyordu. Sürekli emir vererek konuşması vs çok irite ediciydi. Karakter zaten bir romantik kitap için bile sınırları zorluyordu. Her şeyi bir sözü ve para ile halledebilmesi böyle uçuk bir kitap için bile sınırları zorluyordu. Hayırdır canım da sen polis telsizini kesecek gücü nereden buldun? Hiç mi koskoca teşkilat ne oluyor demeyecek?
Ava'nın anlatılan karakteri ile istediği ilişki bana çok tutarsız geldi. Önce ben erkeklerin peşinden koşmam diyor sonra Alex'in her dediğine itaat ediyor. Bu ne perhiz bu ne lahana turşusu? Yani başka yazılacak bir şey bulamıyorum. Şahsen kendisine bu şekilde muamele edilmesine müsade eden kadınları okumaktan hoşlanmıyorum. Bu şekilde kadının bedeni üzerinde hak iddia eden erkek karakterin ve bunu kabul eden üstelik de bu muamele ile tahrik olan kadınların direk bütün yazın türlerinde var olmaması gerektiğini düşünüyorum. Bu kitabın okur kitlesinin ortalama yaşını düşününce; umarım bu kitabı okuyan genç kızların hepsi