"İnsan en büyük hatayı zaman konusunda yapıyo. Zamanın sahibi sanıyo kendini. Nasılsa yaparım, daha zamanım var diyo her seferinde. Oysa zaman akıp gidiyo ellerinden."
S;264
Leyla ile Mecnun; Burak Aksak
En kuvvetli insanın bile bazen ne kadar zayıf anları, istediğinin tam aksine yapmaya mecbur olduğu dakikaları bulunduğunu nasıl inkar edebiliriz? Böyle hadiseler hiç kimseyi olduğundan daha fena, yahut daha iyi yapamaz!
Ne istersek istiyelim, ne yaparsak yapalım mutlaka bizi takip eden bir ruh olucak. Geçmişimiz mutlaka bizi kovalıyacak. Taki içimizdeki şeytanın "Çocukluğa veda gülümsemesi" misali bize seslenişine kadar işte orada o ruhun aslında biz olduğumuzu anlıyana kadar. Ama herşeye rağmen tüm güzel tesadüflere kimi zaman bir vapur kimi zaman bir liman.....
Herkesin kendine ayit gizli olan herşeyini hatırladığı bir hikaye; nekadar karekterler farklı olsada aslında onlardan biride biziz hikayenin sonunda...