Qalib
@Darke
11 okur puanı
Eylül 2025 tarihinde katıldı
10/10
2025 2. kitabı
Annesiyle babasına bakarak,
“Otuz
altı,
” dedi. “Geçen yıldan iki eksik.”
“Şekerim, Marge Hala’nın
armağanını saymadın; bak, burada,
annenle babanın koca armağanının
altında.”
Dudley, kıpkırmızı kesilerek,
“Peki,
otuz yedi öyleyse,
” dedi. Dudley
kasırgasının yaklaşmakta olduğunu
sezen Harry, ne olur ne olmaz, belki
Dudley masayı devirir diye, kurt gibi
pastırmaya saldırdı.
Petunia Teyze de tehlikeyi
sezinlemişti besbelli, çabucak,
“Bugün
çıkınca sana iki armağan daha alacağız,
”
diye atıldı. “Buna ne dersin, kuşum? İki
armağan daha. Oldu mu?”
tam altın saat paketini açıyordu ki,
Petunia Teyze döndü telefondan, hem
öfkeli, hem endişeliydi.
“Haberler kötü, Vernon,
” dedi. “Mrs
Figg’in bacağı kırılmış. Onu alamıyor.”
Başıyla Harry’yi işaret etti.
Dudley’nin ağzı dehşetle açıldı, ama
Harry’nin yüreği hopladı. Dudley’nin
her doğum gününde annesiyle babası
onunla bir arkadaşını gezmeye
götürürlerdi, lunaparka, hamburgerciye
ya da sinemaya. Her yıl da, iki sokak
ötede oturan o deli kocakarıyla, Mrs
Figg’le kalırdı Harry. Nefret ederdi
ordan. Bütün ev lahana kokardı; Mrs
Figg de gelmiş geçmiş ne kadar kedisi
varsa, hepsinin fotoğrafını gösterirdi.
kovalarken onu bir türlü yakalayamazdı.
Görünüşünden pek belli değildi, ama
Harry çok hızlıydı.
Belki de karanlık bir dolapta
yaşamakla ilgisi vardı bunun, ama Harry
yaşına göre çok ufaktı, çok da cılızdı.
Dudley’nin eski elbiselerini giymek
zorunda kaldığı için, olduğundan da
ufak ve cılız gösteriyordu; Dudley ise
ondan yaklaşık dört kat iriydi. İncecik
bir yüzü vardı Harry’nin, kemikleri
fırlamış dizleri, siyah saçları, yemyeşil
gözleri vardı. Taktığı yusyuvarlak
gözlük dünyanın seloteypiyle
tutturulmuştu, Dudley yumruğu hep
burnuna yapıştırırdı çünkü. Harry’nin
görünüşünde hoşuna giden tek şey,
alnındaki şimşek biçimindeki yara