Melodi
@Darksoul
102 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
İlk kitaba göre daha çok sevilmesine rağmen ben ilk kitabı daha çok sevdim açık ve net.
Trakyalı Kyrian'ı aşırı merak ediyordum ve kendisini çok sevdim. Yazarın erkek karakterleri Küçük Emrah yapması ve damardan ajitasyon verip yüreklerimizi dağlamasını çok çok sevdim :D ajitasyondan, melankoliden, mazoşistlikten hoşlanmıyorsanız bu seri size kök söktürür, saç yoldurur arkadaşlar. Ama ben dramdan ve her türlü dramadan hoşlandığım için seriye bayıldım.
Bayılmadığım şey ise bu ikinci kitapta kadın karakter yani Amanda'yı sevmememdi. Bi sonlara doğru ehh işte sevdim gibi oldu ama yok Grace gibi candan, samimi gelmedi bana. Kendisi mantıklı, olgun, normal, minimalist ve mütevazi bir yaşantı sürdüğüne inansa da hiç alakası yoktu. "Tamam aramıyorum kanki." Diyip de iki dakika sonra eline telefonu alıp arayan biri gibiydi Amanda, tutarsız ve samimiyetsizdi. Sürekli laf sokmaya çalışması, komik olma çabası ekşitti yüzümü. Kısacası samimi bulamadığım kadın karakterleri okumak içimi kıyıyo biran önce kitabı bitirmek istiyorum. Kyrian hatrına bitirdim. Çünkü kendisi espiritüel, kibar ve fedakardı. Ayrıca fırlama olması da sevimliydi bence. Normalde erkek karakterleri çok yüceltmeyi sevmem ama yazarın amacı o zaten dünya üzerinde olmayan erkek karakterler yaratıp ruhumuzu şımartıp anlık mutluluk sağlamak.
Her neyse üçüncü kitaba geçiyorum. Seri gittikçe daha iyi oluyor denmişti ama benim modum düştü. Çünkü ben ilk kitabı daha çok sevdim. Renkler ve zevkler diyelim. Julian ve Kyrian size kocaman sarılıyorum koca bebekler baysss*-*
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ahhh Makedonya Julian, zalımın oğlu...
Seriye mis gibi başlayan ilk kitaptı. Ne eksik ne fazla. Uzun zamandır pnr okumamıştım. Çünkü bir süredir historical romancelerde kendimi kaybetmiş durumdaydım. Merkürünüz Yengeç ise kendinizi tarihsel her türlü kurguya fırlatmanız mümkün...
Julian için bir sürü sevgi sözcükleri kurabilirim. Üstü fıstıklı magnolyam, dışı sert içi karamel dolgulu çikolatam, güzel pişirilmiş creme bruleem ve her türlü üstü sert görünen ama altı akışkan olan tatlılar...
Grace'in terapist olması ve Julian ile sürekli empati yapması en hoşuma giden detaydı sanırım. Onu anlamaya çalışması, merhamet göstermesi ve onu candan sevmesi hoştu her neyse güzeldi. Ikinci kitaba geçiyorum. Şimdi sırada aslan yarım Julian'ın kankisi Trakyalı Kyrian var. Beni yanıltma koçum senin de en az Makedonyalı Julian kadar seksapalitesi yüksek bir centilmen olduğunu hissediyorum hadi bakalım uçur bizi niyazi @-@
Hakkında çok güzel incelemeler yapılmış yoruma gerek dahi kalmamış ancak yine de kısacık yorum yapmak istedim.
Hakikaten 10/10 bir kitaptı. Kurgu kesinlikle klişeydi. Öyle görülmeyen, duyulmayan bir hayattan kesit olayı da yok bu konuda hem fikirim karakterler de anımsadığımız türdendi işte kasabalı ve kötü bir çocuksa muhtemelen ya tamircidir ya marangoz ama bunun yanında da mutlaka ateşlidir gibi :d bu kitabı alacak olan üniversiteli arkadaşlar varsa ben şimdilik tavsiye etmiyorum. Aşk temali olduĝu için almak isteyebilirsiniz ama sıkılma ihtimaliniz yüksek olduğu gibi bazı konularda empati yapmakta zorlanabilirsiniz ve çıldırabilirsiniz. Çünkü kitap büyük sorumlulukların ve secimlerin sabırla bitebileceğini veya devam edebileceğini gösterdiği için kitaptaki yavaş işleyiş sizi sikabilir diye düşündüm sadece. Her neyse bu Romdramlarda en sinir olduğum şey bazen karakter gelişimleri kitabın sonlarına saklanıyor ve siz kitap boyunca bıkkınlık yaşıyorsunuz. Sona geldiniz mi de "ee hani nefret ediyordun ne ara sevdiğini anladın?" diyorsunuz. Ama bu kitapta, karakterlerin kişisel gelişimi gerçekten güzeldi. İyi ki bu kitabı okumayı haftasonuna denk getirmişim çünkü geceden başlayıp sabahlayarak bitirdim:')
Spoiler için iftar vakti <_<
Sadece Grace ve Finn olayı gerçekten bıkkınlık vermişti. Finn zaten iğrenç herifin tekiydi. Grace'in onca olaydan sonra "boşanma" cesaretini geç göstermesi ve sürekli Finni sevdiğini kendine hatırlatması sinir bozucuydu. Grace'in kendi seçimlerini hiç yapmamış biri olarak Finn'den zor kopmasını anlıyorum tabi. Bir de kitapta anne ve babalardan çocuklara gelen karma olayı da güzel kurguya yedirilmiş aslında. Grace"in annesine benzemesi ve onun kaderini yaşaması, Jackson'ın aynı babası gibi bir zamanlar bağımlı olması, Samuel ve Hannah'ın
