Bir gün kompozisyon yazıyoruz. Düz beyaz kağıdın altına sütannemin cetvelle ve tükenmez kalemle çizdiği çizgili kağıdı koyup yamuk yazmamaya çalışarak, dolmakalemle yazıyoruz. Dolmakalemlerimizi amcam aldı, ikimize de birer tane kalem , birer şişe mavi , birer şişe de kırmızı mürekkep. Mürekkeplerimiz sütannemin vitrininde duruyor. Doldurmak istediğimizde ona veriyoruz , kırtasiyeci titizliğiyle dolduruyor . Aman çocuklar damlamasın, çıkmıyor mürekkep lekesi dikkatli olun , diyor. Zaten ben hep dikkatli oluyorum. Her yerde . Biri bana kızmasın diye, yemek yerken , dişimi fırçalarken , evcilik oynarken , ders çalışırken hep dikkatli oluyorum. Sere serpe yaşamak ne , bilmiyorum .