Derya
@Dd07
12 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
Bilen varsa cevap versin değer mi?
Az önce insta da aile hekimi arkadaşımı gördüm. Kapadokya da eşiyle geziyordu. Sonra düşünmeye başladım. Arkadaşım üni de sınıf 3. sü idi. Yani çalışkandı. Son sene birini buldu. Ders çalışmayı bıraktı. Okul bitince evlendi. Şimdi iyi maaş alıyor. Çok fazla Yorulmuyor. Geziyor. Ve mutlu.
Ben ne yaptım. Son sene deli gibi ders çalıştım. Uzmanlık kazandım. Şimdi asistanım ve köpek gibi çalışıyom. Hem de daha az maaş ile. Birini de bulamadım:)
- Yalnızmıyım? Evet:) (yalnızlara selam olsun.)
- Evde yemeğimi tek başına mı yiyorum? Evet. (gerçi genelde evde degil hastanedeyim)
- Gezebiliyormuyum? Hayır.
- Asıl soru mutlumuyum? Evet.
Sonuç olarak istediğim şeyi kovalıyorum. Ama hayat boyu bu kadar efor sarfetmeye değerimi diye düşünmüyor değilim. Değecek mi?
Derya isimli okura yanıt verildi
Derya
Belki bu yol güvenli olduğu , hayal kırıklığı ihtimali az olduğu içindir. Sonuçta yapılan meslek kadar ilişkiler de emek ister ve sonuçta hayal kırıklığı yaşama ihtimali de yüksek. Ama çalışmak öyle değil, ne kadar zaman ayırırsan o kadar karşılığını alıyorsun
Bilen varsa cevap versin değer mi?
Az önce insta da aile hekimi arkadaşımı gördüm. Kapadokya da eşiyle geziyordu. Sonra düşünmeye başladım. Arkadaşım üni de sınıf 3. sü idi. Yani çalışkandı. Son sene birini buldu. Ders çalışmayı bıraktı. Okul bitince evlendi. Şimdi iyi maaş alıyor. Çok fazla Yorulmuyor. Geziyor. Ve mutlu.
Ben ne yaptım. Son sene deli gibi ders çalıştım. Uzmanlık kazandım. Şimdi asistanım ve köpek gibi çalışıyom. Hem de daha az maaş ile. Birini de bulamadım:)
- Yalnızmıyım? Evet:) (yalnızlara selam olsun.)
- Evde yemeğimi tek başına mı yiyorum? Evet. (gerçi genelde evde degil hastanedeyim)
- Gezebiliyormuyum? Hayır.
- Asıl soru mutlumuyum? Evet.
Sonuç olarak istediğim şeyi kovalıyorum. Ama hayat boyu bu kadar efor sarfetmeye değerimi diye düşünmüyor değilim. Değecek mi?
Derya
Bir iki ay önce pediatri asistanı olan bir arkadaşımın sürekli sorduğu soruydu ve en son değmeyeceğini düşünüp istifa etti. Ama onun farkı mutsuzdu , çok idealistti ama iş hayatı artık ona çok ağır gelmeye başlamıştı ,yaptığı şeyden zevk almıyordu. Bu yoğun tempoya rağmen mutluyum diyebiliyorsan demek ki doğru şeyi yapıyorsundur bana göre ve degiyordur da . Işiniz gerçekten çok zor Allah yardımcınız olsun inşallah seneler sonra da bu meslek size mutluluk verir
Bugün yurtta nöbetim (24 saat hala devam ediyor) sırasında iki farklı aile ile görüştüm. Birincisi 14 yaşındaki çocuğunun durmadığını, okula gitmediğini, ne kadar dövse de bağırsa da kar etmediğini söyleyerek çocuğunun yurda alınmasını ve ıslah (!) edilmesini böylece düzelebileceğini, başından gideceğini söyledi.
İkincisi de evli bir çiftti. 16 ve 18 yaşında iki çocuklarının olduğunu, bir çocuğun hayatını kurtarmak, ona dokunmak istediklerini, bu konuda hangi yöntemlerin var olduğunu hevesle, büyük bir merakla öğrenmeye çalıştılar.
Hayat iki saat içinde duygu akışını öylesine değiştirebiliyor ki birinde sinirden ağlıyorsun diğerinde insanlığa olan umuda duygulanmaktan.
Işte ben bu yüzden bu işi yapamıyorum sanırım. Artık yüreğim dayanmıyor. Bu kadar fazla yükü taşıyamıyorum. Çocukları çok seviyorum ama kendimi kaybediyorum.
O yüzden şimdilik gidiyorum...
Derya
En zoru da insanla uğraşmak, geri dönüt almak , yaptığın çalışmaların meyvelerini görmek seneler aliyor . Insan bu süreçte çok yoruluyor , emeğim boşa gidiyor , değişim gerceklestiremiyorum diye düşünmeyin lütfen inşallah en kısa zamanda yaptığınız şeylerin nasıl güzelliklere dönüştüğünü görürsünüz