9/10
Beğendi
·3 günde okudu
·2024 37. kitabı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Ne kadar garip diye düşündü,insan tek başınayken cansız nesnelere yöneliyor; ağaçlara,sulara, çiçeklere;onların kendisini ifade ettiğini,kendisiyle bütünleştiklerini hissediyor; kendisini tanıdıklarını,bir anlamda kendisiyle bir olduklarını hissediyor; onlara karşı sanki kendine hisseder gibi böyle akıldışı bir şefkat hissediyor."
"Yayılan, ışıldayan,sesli ne varsa, tüm oluşlar ve tüm davranışlar buharlaşıyordu; insan bir ağırbaşlılık dugusuyla kendisi olana,başkalarının göremediği yarık biçimde karanlık bir öz halinde kalana kadar çekip küçülüyordu."
"Eninde sonunda hayat, yapmakta olduğumuzun dışında başka bir şey beklemektir ve tam olarak güvenebileceğimiz şey ölümdür."
Sayfa 94
"Gecenin ıstırabını çekmemiş hiç kimse sabahın yüreğine ve gözüne ne kadar tatlı ve kıymetli gelebileceğini bilemez."
Sayfa 58