Dünyada her şeye karşı anlayışlı davranabilirim, acı çekmek dışında,” dedi. “İşte buna anlayış gösteremem.Gereğinden fazla çirkin, feci, üzücüdür.
Çağımızın acıya karşı gösterdiği yakınlıkta son derece hastalıklı şeyler var. İnsan yaşamın rengine, güzelliğine, yaşam sevincine yakınlık göstermelidir.
Yaşamın cerahatli yaralarından ne kadar konuşmazsak o kadar iyi bence.”
Can Yayınları
Reklam
İnsanların çoğunda kaybetme korkusu kazanma isteğinin çok çok üzerindedir.İnsanlar büyük emek ve çaba ile dişlerinden, tırnaklarından arttırarak bir şeylerin sahibi olurlar.O şeyi kaybetmemek için daha çok kazanacaklarını bildikleri halde kaybetme korkusundan dolayı daha çok kazanmaya adım atamazlar.Kazandıklarını kaybetmeyi göze alamazsan asla daha büyük şeyler kazanamazsın.
Evet, bir şeyleri başardım...Ama defalarca kez yenilerek, yere düşerek...Ama yenilip tekrar doğrularak...
Duvarı yıkmaya gücüm yetmiyorsa, kendimi parçalayacak değilim elbette.Ama önümde duvar var diye boyun eğmeyi de kabullenemem.
“Babalık sonradan giyilen bir gömlek, çoğu erkeğin düğmelerini doğru ilikleyemediği.Ama annelik öyle mi ya?”
Reklam