Quintessentia
@Dedalus_
Özüne yaklaştıkça manzara değil, uçurum büyür. Modifiye edilmiş benliğinden memnunsan, dön geri; sana göre değil burası... #306148980
1206 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
İniyorum kulelerinden katil
iniyorum maktul minarelerden
taraçadan, bahçeden ilk tanıyı bulanların indikleri her yerden ilk tanıyı bulandıran bir vaşakla birlikte değdikçe ayaklarım merdiven alçalıyor açılıyor leşlerin, atmıkların cesurane
canlıların korka korka uzandıkları zemin ağzımda kef
iki gözlerimde mil iniyorum kulelerinden katil.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Körüm , o halde karanlık niye benden kaçıyor?
Sağırım, nasıl oluyor da uğultum uzaktan beni çağırmaktadır?
Göklerin çökeltisinden başkaca soy toprağın tortusundan gayrı hısım bilmeksizin
iniyorum kirli eteklerine beni emziren kaltak şehrin iniyorum ama indirilmedim iniyorum çalıntı tahtımı terkederek
Diyorum hepimizin bir gizli adı olsa gerek
Belki çocuk ve ihtiyar, belki kadın ve erkek
Hepimiz, herbirimiz gizli bir istemle adaşız
yoksa şimdiye kadar hesapların tutması lâzımdı hayatımıza kendi adımızla başlardık
bilmediğimiz bu isim , hesaptaki bu açık
belki dilimi çözer, aşkımı başlatırım
aşk yazılmamış olsa bile adımın üzerine
adımı aşkın üstüne kendim yazarım.
Başkalarının aşkıyla başlıyor hayatımız
bakıp başkasının başkayla kurduğu bağlantıya
aşka dair diyoruz ilk anı bu olmalı
ilkönce damarlarımızda duyuyoruz çağıltısını uzak iklimlerin
kokusu gitmediğimiz şehirlerin önceden bir baş dönmesiyle kabarıyor hafızamızda sonra ayrılıklar düşüne dalıyoruz:
Bize ait olan ne kadar uzakta!
Başkalarının aşkıyla başlıyor hayatımız yaprakla yağmurun aşkı meselâ
kim olsa serpilen coşturuyor bizi imreniyoruz başkalarının mahvına.
Yağmur mahvoluyor çarparak kendini parçalıyor maşukunun açılan kıvrımında
yaprak dirimle irkiliyor nazlı ve mağrur
silkiniyor vuran her damlayla.