Tek bir tanrı’ya inancı tanımlayan “monoteizm” veya tek tanrıcılık terimi on yedinci yüzyıla dek mevcut değildi, İngiliz filozof Henry More tarafından ortaya atıldığındaysa çok daha kapsamlı ve esnek bir tek tanrıcılık fikri iki bin yıldan hayli uzun bir süreden beri gündemdeydi. Tarihçi James Carrol’ın da dikkat çektiği üzere, MÖ altıncı yüzyılda Yahudi İncili’nin aslında büyük kısmını kaleme alan Babil’den sürülmüş olan Yahudi yazıcılar “tek Tanrı” kavramını belirli bir kimlikten çok birliğin ifâdesi gibi algılamışlardı. İsrail topraklarının Tanrısı Yahveh’in kişiselleştirilmiş hâli de evrensel Tanrı ile tanımlanamaz olanı ve Mekke’de Allah diye bilinen Elohim’i yarattı. Carrol tek Tanrıcılığın bu eski ve daha kapsamlı kavramında, “Bu insanların Tanrısı bu tüm insanların Tanrısıdır, bir kabile kavim veya kavimler gurubuyla değil, var olan her şey ile ilintilidir. Dolayısıyla Tanrı ‘bütün karşıtlıkların barışması’ haline dönüşüyor .” diyordu.