-Güzelsiniz ama boşsunuz, diye devam etti.
Uğrunuza ölmeye değmez. Elbette yoldan geçen sıradan biri gülümün size benzediğini düşünebilir. Ama o hepinizden çok daha önemli çünkü ben, başkasını değil onu suladım. Onun üzerini fanusla örttüm, hasta olmasın diye onu rüzgârdan bir yelkıranla korudum. Üzerindeki tırtılları öldürdüm( iki üç tanesini kelebek olsunlar diye bağışladım). Yakınmalarını ya da kendini övmelerini ve bazen suskunluğunu dinledim. Çünkü o, benim gülüm.