İki adam var. İkisi de aynı niyetle bir kadına yaklaşıyor. Biri fırsat bulup istismar ediyor, diğeri engel yüzünden edemiyor. Ama ikisinin de niyeti, kastı, zihniyeti aynı. Ve kadın da aynı korkuyu, aynı travmayı yaşıyor.
O zaman neden biri ağır ceza alıyor da diğeri daha hafif?
Yani sırf “yapamadı” diye daha az mı suçlu?
Niyet deyip duruyoruz ama hep fiile göre yargılıyoruz.
Ben hayatta kendi durumumu dikkatle saptadım. Ne fazla mutluluğa ne de fazla acıya yer bırakıyorum. Kendime güvenli ve karalı bir yüzeysellik edindim. Zevklerim var ama iştahlarım yok. Gülüyorum, ama pek seyrek gülümsüyorum. Beklentilerim var ama umutlarım yok. Esprilerim var, ama mizahım yok.Çok atağım ama hiç cesaretim yok. Açık sözlüyüm ama içtenliğim yok. Çekiciliği güzelliğe tercih ederim. Rahatlığı da yararlılığa tercih ederim.
Sayfa 124
