Hayatımın en pespaye günlerini
Yaşarken soluk renkli bir şehirde
Bu zamana ait olmadığımı hissettim tuhaf bir şekilde
Sanki filmin en sıkıcı sahnesindeyim
Sanki şarkının son on beş saniyesindeyim
Bir köyüm olsa da gitsem
Bir ağaç bulsam da otursam
Bir uzaklaşsam,kaçsam,kaybolsam derdindeyim.
Alnımı dayayıp camlara
Turuncu bir yangına, ayaklanan anılara
Dayayıp alnımı akşamlara
Günün bitişini seyrediyorum
Gözlerimi kırpmadan başımı çevirmeden
Bir gün diyorum kısacık bir gün
Nasıl da benziyor, insanın
Bütün bir ömrüne..