Alt tarafı bir çiçek koklayıp,
bir hayvan sahiplenip, birkaç insan tanıyıp sevip gidecektik dünyadan !
Nasıl kötü bir zamana denk geldi
ömrümüz !
Vicdansızların,
sapıkların
katillerin,
nefretin,
cehaletin ortasına düştük ❗️
Babamın küçük kızıydım ben !
Elimden tutup bakkala götürdüğü şeker alıp mutlu ettiği küçük kızı.
Küçücük bir kızdım ben kanayan dizleri olan
Pembe pembe elbiseler içinde saçı iki yana örülüp prenses ilan edilen.
Yetmedi bana bu mutluluk büyümek istedim.
Ve bir gün geldi büyüdüm.
Babam artık elimden tutmuyor şekerle alınacak bi gönlüm bile yok .
İnsan kanayan dizlerini özler mi.?!
Ben özledim..
Allah'ı kalbimizde taşıdığımızı söylüyorsak, kalbimizi taşıdığımız her yere O'nu da taşımalı değil miyiz? Nihayetinde O bizim kötülüğümüzü istemiyor; hatta "Kötülük içinde olmayın!" diyor. O halde yalnız kalınca hatırladığımız ve itaat ettiğimiz bir tanrıyı, mesai yaparken unutmalı mıyız?