M. Seçkiner
@Dekatria
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi·430 syf.··
Beğendi
·2021 31. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 23 Mayıs 2021 11:28
En baştan belirtmekte fayda var; birinci kitabı okuduktan sonra sıkılıp, 2. Kitabı okumak konusunda kararsız kaldıysanız 1. Kitap göreceli olarak ne kadar sıkıcı ise 2. Kitap bir o kadar akıcı ve heyecanlı.
İlk kitap açıkcası biraz hayal kırıklığıydı bende, okurken yer yer sıkılmıştım. Kitap kendini tekrar ediyordu, çok fazla yersiz betimlemeler vardı, bir türlü konuya giremiyordu. İlk kitap sadece romanın girişi olduğu halde 470 sayfa bana cidden uzun gelmişti ve okurken sıkılmıştım. İkinci kitabın ilk kitaba göre farkına gelecek olursak; birinci kitap ne kadar göreceli de olsa sıkıcı, durağan yapıda ve kendini tekrar ediyorsa ise ikinci kitap bir o kadar akıcı ve heyecanlı. Bunun sebebi bana göre seri aslında tek kitap olarak tasarlanmış. Birinci kitap daha önce dediğim gibi sadece giriş kısmı, ikinci kitap gelişme ve üçüncü kitapta sanırım sonuç olacak. Bu sebeple ikinci kitap merakın en üst noktaya ulaştığı, materyal sıkıntısının çekilmediği, kendini tekrarlamayan, yavaş yavaş kitabın sonuna doğru kendinizce fikirler aradığınız bölüm. Bu sebepten dolayı kitaba başlayıp 50 sayfa okuduktan sonra bir bölüm daha okuyayım, neyse bu son olsun çok heyecanlı derken kitabın sonu geliyor. Tabi ki bu söylediklerim Murakami'nin betimlemelerini seven ve alışkın olan bünyeler için. Fakat yazarın genel yazım dilini sevmiyorsanız yapacak bir şey yok. Bu hususun haricinde gerçekten güzel vakit geçirmek için okunmaya değer bir kitap.
Reklam
Daha önce Murakami'nin iki kitabını okudum ve bu kitaplarda kurgu genel olarak aynıydı. İlginç ve dikkat çekici bir giriş, sonrasında iki ayrı hikaye örgüsü ile devam eden gelişmeye bağlı olarak okuyucu bol bol meraklandıracak materyal sunumu, ardından iki öyküyü birbirine bağlama ve son olarak final. Bu formül Murakami'nin başarılı anlatıcılığı, yerinde ve güzel betimlemeleri, dozu yerinde mistik öğeleri ile birlikte bana göre sade dili ile birleşince oldukça zevkli bir okuma deneyimi sağlıyordu. Fakat 1Q84 e bu formül biraz olmamış gibi geldi. Formülün olmamasının sebebi ise; kitabın olması gerekenden daha fazla uzun olması, sürekli kendini tekrarlayan öğeler ve gereksiz detaylar ( neden anlatıyorsun bunu Murakami dediğiniz yerler oluyor kitapta). Örnek vermek gerekecek olursa; evet ana karakter haşlamış sebze ve beyaz etli balık yediğini öğrendik ve bu detayı sürekli tekrar tekrar ve tekrar edilmesine gerek yoktu çünkü bu detay önemli bir detay değil. Karakter ve mekan betimleri sürekli kendini tekrarlıyor ve bu cidden sıkıcı yada Anton Çehov'un Sahalin adası adlı kitabından 7-8 sayfa gibi uzunca bir alıntı okumamıza gerek yoktu sanırım (Bu örneklere benzer bir çok örnek var). Kitap özellikle uzun bir kitap olsun diye yazıldım ben diye bas bas bağırıyor. 1. kitap özelinde konu güzel, yazarın kalemi güzel ama malesef gereksiz yazıdan dolayı içerik kötü. 150-200 sayfada dolu dolu anlatılacak bir kitap 500 sayfada anlatılınca yer yer ciddi anlamda sıkıyor. Sanki cidden güzel bir televizyon dizisi çok tutmuş ve bitmesin diye uzatılmaya çalışılıyor tadı var kitapda. Sonuç olarak; tipik bir Murakami kitabının sadece giriş kısmını okuyorsunuz ve uzun uzun okuyorsunuz tek sıkıntı bu. Bu sebeple okuru yer yer sıkıyor ve heyacanını kaybediyor. Fakat yinede kullandığı öykü
Kitap başarılı bir cyberpunk evrenini çoğunlukla distopik ama ara sırada ütopik bir biçimde mizahi bir dil ile sunuyor. Satır aralarına gizlenen mizahi öğeler çok başarılı. Bunun haricinde günümüze yapılan göndermeler bir hayli fazla ve çok güzel kurgulanmış zeki, başarılı göndermeler. Çok fazla olmasa da kimi yerlerde ciddi olarak teknolojinin gelişimi hakkında kendi iç dünyanız da felsefe yapmanızı sağlıyor kitap. Okurken mizahi dilini Douglas Adams'a çok benzettim, cyberpunk evreni olması nedeniyle de bu kısımda da Philip K. Dick okuyormuşum havası vardı ama kitabın hiç bir yerinde yazar bunları taklit etmiş demedim. Şaşırdığım konu an itibari ile kitabın puanı 7.7 fakat kitap şahsi kanaatimce daha fazlasını hak ediyor. Artı olarak kitabın içine yerleştirilmiş reklam ve haber sayfaları bence çok iyiydi ve ince espriler dikkatli okurlar için burada da kendini gösteriyordu. Kısaca bilim kurgu severler için kaçırılmayacak çok eğlenceli bir kitap.
Kısaca sonu ne olacak, nereye bağlanabilir bu konu ve bir çok merakı uyandıran bir kitap arıyorsanız, tıpkı Uzun Harmanlar'da bir davetsiz misafir gibi bu ihtiyaçlarınızı sonuna kadar karşılayabilecek bir kitap. Ayrıca kitap tek bir karakteri anlatmak yerine, birden fazla karakteri, mekanı, olay örgüsünü ayrı ayrı anlatıp sonunda muhteşem bir şekilde, bir araya getirip sonuçlandırıyor. Bu durumda aslında her bir karakterin kendince sonu var. Böylece kitabın sonunda tek bir son okumuyorsunuz. Bu durum her karakterin sonunu ayrı ayrı birden çok kitabın sonunu okuyormuş gibi zevk alarak bitirmenize sebep oluyor. Özellikle hem tebessüm ettirsin, yer yer düşünmeme sebep olsun, bunları yaparken de merak edeyim, kitap boyunca anlatılanlar başından sonuna kadar tutarlı bir şekilde devam etsin ve özellikle sonunda bu tutarlılığı koruyarak bitsin istiyorsanız vakit kaybetmeden okuyun derim.
