Delâl EMEN
@Delal_MN
Şu anda okuduğu kitaplar
Ahmaklığın yüce tanrıların himayesinde olduğu tezimi güçlendirecek şu iddiayı da ortaya atabilirim: Ahmağın yanlış bir adımı kolaylıkla affedilirken, bilgenin vay haline.
Dünyayı inşa eden Tanrı da korkunç cezalar koymak suretiyle bilgi ağacının meyvesini tatmayı yasakladı insana. Zira bilginin mutluluğu zehirlediğini vurgulamak istiyordu. Nitekim Paulus da açıkça söylüyor ya, bilgi insanı kibirli yapıyor ve ona fazlasıyla zarar veriyor.
Konu komşu gülüp geçse de onlar endamlarını hoş bulur, kâh baldan tatlı saadet denizinde yüzer, kâh kendini beğenmişliğin doruklarına tırmanırlar- nasıl olur bu? Tabii ki merhamet ve himmetim sayesinde. Bu kimlere gülünç geliyorsa, o zevat bir düşünsün bakalım, kendisine biçilen saatlerin keyfini budala ama huzur içinde sürmek yerine gidip kendini asacak uygun bir dal aramak mı daha iyi acaba? Böyle bir hareketin şerefli bir insana yakışmayacağı iddia ediliyorsa, o vakit onları budalalarımın bu tür konulara pek kulak asmadığını hatırlatmak isterim: Ya bu zararın farkına dahi varmazlar veya varsalar da pek umurlarında olmaz. Kafaya isabet eden bir taş -aman evlerden ırak! Peki ya hakaret, onur kırma, rezalet ve paylama? Bunlar insana hissedildiği oranda acı verir, hissedilmiyorsa fena şeyler değildir. İsterse bütün halk insanı ıslıkla aşağılasın, o kendini alkışlamakla meşgulse ne zararı var bunun? Bu başarıyı neye borçlu peki- budalığa tabii ki.