Sibirya’dan bir kadına şöyle yazıyor:” Size kendim hakkında şöyle söylemek istiyorum ki , ben bu zamanın çocuğu değilim, inançsızlığın ve şüphenin çocuğuyum ben ve muhtemelen, hatta bundan eminim, hayatımın sonuna kadar böyle kalacağım, inanca olan özlemim bana ne kadar ıstırap verdi ve hala vermekte, ki ben inancın aleyhine ne kadar çok kanıt bulursam özlemim de o oranda artıyor. “ Hiçbir zaman bundan daha net söylememiştir: İnançsızlık içinde inancın hasretini çekiyor.