Delâl EMEN
@Delal_MN
Bilgisayar Mühendisliği
7 Şubat
104 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
En Büyük Delilik Bir Deliliğe Sahip Olmamaktır.Hayata Dair
Sürükleyiciliğini sağlayan şey Zorba karakteriyle Boss'un arkadaşlığından ziyade Zorba ile okuyucunun arkadaşlığına dönüşüyor. Boss gibi Zorba'nın yaptıklarını izliyor, kızıyor soruları karşısında afallıyoruz. Ben olsam nasıl cevap verirdim diye düşünüp cevap bulamadığım çok an oldu :)
Uçarı kaçarı, espritüel, her şeyi tiye alan bir karakter. Okumaya başladığımda karakterin nedense kitap dünyasıyla tanışıp kendince bir değişim geçireceğini tahmin etmiştim. Sanırım bu zaten bir okur olduğum ve hayatı anlamlandırmanın kitaplar yardımıyla mümkün olabileceğini düşünmemden geçtiği içindir. Ama o daima akışta olmayı, biz kitap okurlarına yaşamı anlamlandırmanın deneyimlemekten geçtiğini gösteriyor.
Dünya ötesi yaşam, yaşamın anlamı, siyaset, ahlaki kurallar, aşk ve daha birçok alanda düşündürmeye itiyor.
Bundan bahsetmeyeceğim demiştim ama kadınlar hakkındaki görüşleri davranışları beni her ne kadar rahatsız etse de bitirdikten sonra Zorba oluşun bunu gerektirdiğini hatta Zorba'dan farklı bir tutum beklemenin olanaksız olduğunu anladım. Zorba cesur. korkusuz her şeyden öte özgür... Hatta kitaba kadın karakterlerle yaşanan olayların ve davranışlarının çok garip ve tarifsiz bir hissiyat, renk kattığını itiraf edebilirim.
Kesinlikle okuma listenize eklemenizi önerdiğim bir kitap diyebilirim. Kitap izlenebilen, hissedilebilen, düşündürebilen, felsefe yaptıran türden bir kitap özetle. İlgi duyanlar için siyah beyaz aynı isimde filmi de mevcut tabi ki her zamanki gibi kitaba göre eksik kalmış ama oyuncunun ve yönetmenin iyi iş çıkardığını şans verilmesi gerektiğini düşünüyorum.
Reklam
Yalnızlığın insanlarla doldurulduğu kitap1000Kitap
Puan vermedi·464 syf.··
Beğendi
·2021 21. kitabı
·53 günde okudu
·Okunma: 07 Aralık 2021 00:47
Karakter isimleri aynı aile içerisinde sürekli tekerrür ettiği için karıştırılıyor. Ailede olan ensest ilişkiler okuyucuya rahatsızlık verirken, aynı anda kitaba başlarken beklemediğimiz için
Çocukluğumda en son okuduğum Ömer Seyfettin kitabıdır bu. Bir çocuk kalbinin kaldıramayacağı savaş acılarını, işkenceleri, mahvolan masum hayatları; bir kadının hayatı üzerinden anlatıyor.Balkan savaşları döneminde zulüm gören insanların hayatlarını adeta yaşanmış olan o dehşeti hissettirmek için sansürsüz anlatmış Ömer Seyfettin. Savaş işkencelerinin taciz sahnelerinin müstehcenliğini içerdiğinden kesinlikle çocuklara okutulmaması gerektiği kanısındayım.
Öte yandan Balkan savaşları dönemindeki atmosferi anlamak isteyen yetişkinlere önerilebilir.
Ahh Raskolnikov gibi ruhsal bozukluklarını had safhada yaşayan bir karakterden ayrıldığım, öyküsünü bitirdiğim için üzgünüm şu an aslında. Dostoyevski o kadar büyük bir ustalıkla yazmış ki kitabı; kitaptaki psikolojik ruh halini büyük bir ustalıkla bize kelimelerle tasvir ettiği yetmiyormuş gibi okurken adeta bizim bile psikolojimizle oynuyor. Bizi karakteriyle birlikte o bunalıma sokuyor, kızdırıyor, düşündürüyor belki isyan ettiriyor. Hatta öyle bir hale getiriyor ki artık bir suçluya hak verecek onu sevecek onu korumak isteyecek hale sokuyor. Beni etkileyen hayran bırakan şey de en çok bu oldu. Henüz karakterin kendisinin çözemediği o ruh halini böyle bir ustalıkla anlatması, soyut olan belki bizim adlandıramadığımız o hisleri kelimelerle tasvir edişi insanda hayranlık uyandırıyor. Ayrıca o dönemdeki Rus toplumundaki aksaklıkları bazen ironiyle bazen sert hayat hikayeleriyle gözler önüne seriyor eleştirilerini yapmaktan geri kalmıyor.
Kitabı okuduğum süre boyunca acaba baş karakterin sonu ne olacak diye düşünür okurdum ama meğer sonu yokmuş. Bu durum biraz sinirimi bozmuştu. Kitap genel olarak rus edebiyatı klasiklerinde olduğu gibi olayları bizlere sunuyor... :)
