Yazar:
Nikolay Gogol
Tahmini Okuma Süresi:
12 sa. 42 dk.
Sayfa Sayısı:
448
Basım Tarihi:
2009
İlk Yayın Tarihi:
1842
Yayınevi:
Bora Yayıncılık
Orijinal Adı:
Мёртвые души [Mortvyye dushi]
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9789944419000
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
111 diğer baskı · Tümünü Göster
Ölü Canlar
20,9bin okunmaİş Bankası Kültür Yayınları · Şubat 2024 · 479 s.
Ölü Canlar
2.420 okunmaBora Yayıncılık · 2009 · 448 s.
Ölü Canlar
1.339 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Mayıs 2021 · 479 s.
Ölü Canlar
315 okunmaAntik Batı Klasikleri · Eylül 2011 · 384 s.
Ölü Canlar
323 okunmaKoridor Yayıncılık · Aralık 2017 · 464 s.
Ölü Canlar
282 okunmaİletişim Yayınları · 2015 · 455 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Ölmem gerek. Hazırım da buna.1000Kitap
“Manik depresif psikoz" diye adlandırılan bir hastalığı vardı Gogol'un; hayatı boyunca çekti büyük yazar bu hastalıktan. Manik durumdayken müthiş enerjik oluyordu; sanat gücü, yaratıcı düşünceleri doruğa ulaşıyordu. Ama sarkaç öbur tarafa geçtiğinde her şey kararıyordu. O dönemlerde hekimler bu hastalığa doğru tanı koyamadıkları için, doğal olarak doğru bir tedavi de uygulayamıyorlardı. Yazar sürekli ıslak çarşaflara sarıyorlardı örneğin. Tedavinin ruhsal yanını üstlenen papaz ise insansız bir oruç uyguluyordu.
Kuskusuz, hastanın ruhsal acılarına son vermekten uzak tedavi yöntemleriydi bunlar.
Yazar, ilk krizini 1840 yılında, 31 yaşındayken Roma'da yaşadı. 1846 yılında durumu öylesine ağırlaştı ki, kendini asmak ya da göle atlayıp boğulmak biricik çıkar yol gibi görünmeye başladı gözüne. Zamanla nöbetler hem sıklaştı hem şiddetlendi.
İkinci onemli krizi 1842’de yaşadı. Şöyle anlatyordu bunu: "Alışılmış (artık “Alışılmış" diyordu hastalığına), dönemsel hastalığımın tutsağıyım yine: İki üç hafta boyunca odamda kımıltısız kalyorum. Kafam odunlaşıyor. Dünyayla bütün bağlarım kopuyor."
Son krizini 1851 yılı Aralik ayı ile 1852 yılının Ocak ve Şubat aylarında yaşadı. İki gün boyunca ağzına tek lokma bir şey koymadan, kutsal tasvirlerin önünde diz çökmüş olarak durdu. Üzerinde uzun süredir çalıştığı büyük roman Ölü Canlar'in ikinci cildi kendisini dehşetli rahatsız, ediyordu. ilk cildinde birbiri ardınca olumsuz tipler sergilediği romanının ikinci cildinde olumlu tipler sergilemeyi ve sevgili Rusya’sının geleceğine umutla bakılabileceğini göstermeyi umuyordu. Ama bulamadı romanına koyacak olumlu Rus tiplerini. Hem ruhsal sıkıntılarına deva bulma hem de artık bir iskenceye dönüsen Ölü Canlar' ın ikinci cildiyle ilgili kilitlenmişliğini aşmasına katkısı olur umuduyla hacca bile
Ölmem gerek ,hazırım da bunaEdebiyat
Öncelikle kitapla ilgili başımdan geçen biraz tuhaf bir hikayeyi anlatmak istiyorum.Kitabı okuyup sonuna geldiğimde o da ne ! kitabın son sayfaları eksik .Neyse pdften okuyayım dedim .Burada ise kitabın iki cilt olduğunu gördüm .Birincinin sonunu okudum ama benimkiyle pek bir bağdaştıramadım .Yani kitabın belli bir sonuda yoktu ama onu da anlamadım.Sonra kitaptan ziyade Gogol'un yaşamını ,kitabı yazarkenki duygu düşüncelerini okuyunca dikkatimi çekti ve hem üzüldüm hem de Gogol'a karşı bir sempatiklik oluştu içimde.
Daha önce Gogol'ı okuyanlar bilirler ki: Kitaplarında dönemin Rusyasını hicveder .Mesela Burun kitabı çok ilginçtir.(okuyunca anlarsınız;)) Ölü Canlar'da ise Çiçikof diye birinin ölü köleleri satın alması ve halkın dikkatini üstüne çekmesi ... sonra bu ölü canları aslında kendi hayallerine ulaşmak uğruna olduğunu görüyoruz .Tuhaf geldi bana ve yine bu kitapta Gogol aslında birinci ciltinde Rus halkının günlük yaşamını ,olumsuzlularını ,kötü alışkanlıklarını tümüyle gözler önüne seriyor .Tabii bunu yazması halkını sevmiyor anlamına gelmiyor .Amacı halkın yanlışlıklarını ,yozlaşmış gerçeklerini açığa kavuşturmak zaten diğer ciltinde ise halkın olumlu tiplemelerini sergilemeyi düşünüyormuş ama halk yine de tepkiliymiş .
Günlerden bir gün Gogol ,manik depresif psikoza yakalanır ve bu illetin elinden hayatı boyunca kurtulamaz.Manik Depresif Psikoz mani ve depresyon atakları ile karakterizedir. Hastanın duygulanımı mani dönemlerinde neşe, depresyon dönemlerinde umutsuzluk ve çökkünlükle karakterizedir..
Ara dönemlerde kişi normale döner. Bu hastalığı ikinci ciltini bitirmesine mani olur ve iyice morali bozulan Gogol ,ikinci ciltinde olumlu karakerlere de yer veremez .İkinici cilti tümüyle yakar ve 'Ölmem gerek ,hazırım da buna ' der ve on gün sonra ölür
Gogol - ölü canlarEdebiyat
19.yy feodal Rus toplumunun derinlikli katmanlarını, sefâlet, lüks ve eğlencenin atbaşı gidişini, resmî dairelerdeki önüne geçilemeyen yolsuzluk ve rüşvet çarklarını, Rusyanın çetin şartlar içindeki bitimsiz doğal güzelliklerini, hilebaz, hırslı ve kısa sürede zenginleşmek için usülsüz bir yolu kendisine paravan yaparak sürekli seyahat eden ve bu seyahatleri sırasında da en rezilinden en eğlencelisine kadar türlü türlü insanlarla dostluklar edinerek binbir çeşit karmaşaya sebebiyet veren Çiçikof ile birlikte Rusyanın en yalın gerçeklerini, eğlenceli ve bir o kadar da komik üslûbuyla yazınsal bir şölene dönüştüren Gogol usta ile tanıma mâcerâsına hazır mısınız?
Gogol - ölü canlarEdebiyat
Rus edebiyati'nin klasigi. Dostoyevski Gogol Tolstoy okuyanların az cok anlayabilecegi gibi toplumsal gerceklik anlatiliyor..
Çarlık Rusya zamanlarinda gecen, mal sahiplerinin ölen köleleri ve calisanlarini satin alarak ün ve gelir elde etmeye calisan kurnaz bir adamin hikayesidir..
Tavsiyemdir
Gogol-Ölü CanlarAforizmalar
Kitabı tüm emeklerimle okuyarak dün bitirebildim, Gogol beni çok şaşırttı açıkçası , böyle tasvirler beklemiyordum, din üzerine çok fazla aforizmalar var bir yerde okuduğuma göre Dante'nin İlahi Komedya ile benzerlik gösteriyormuş,henüz onu daha okumadım,siparişini yeni verdim,kendisine hem çekiyor hem bazı tasvirleri çok sıkıcı geliyor,Çiçikov'un Deccal gibi tasvir edilmesi oldukça tuhaf gelmişti,hukuk üzerinede bir çok aforizma var aslında Rusya'da dönemin değişik olgularından da kaynaklanıyor olabilir.Sonunda zaten ağır v e yıkıcı eleştirilerinden dolayı Gogol'un yazdıklarını imha ettiği yazıyor..
ALINTILAR;
''Her an gözümüzün önünde olduğu halde görmediğimiz,kayıtsız ruhların hiç fark etmediği ,hayatımızı dolduran binlerce ayrıntıyı ortaya çıkaran ,sıkıcı ve acı yollarla karşılaşan çeşitili tiplerin acı ve soğuk taraflarını tasvir eden yazarın talihi ise bambaşkadır.Halk onu alkışlamaz,coşturduğu ,heyecanlı okuyucularında minnet gözyaşları dökülmez,kahramanlık destanlarıyla başı dönmüş on altı yaşındaki genç kızlar onu karşılamaya koşmazlar.Ayrıca çağının verdiği duygusuz,iki yüzlülük yargıdan da kurtulamaz.Eserleri bayağılıkla suçlanarak küçümsenir,kendisi de insanlığı kötüleyen yazarların en sonuncusu sayılır''( sanki Gogol burda kendisini tasvir ediyor)
"Hiç bir korkunun ,cezanın adaletsizliğini ortadan kaldıramayacağını biliyorum.Çünkü bu artıık iliklerimize işlemiştir."
"Bir iradeci ne kadar akıllı olursa olsun memurlarının kötülük yapmalarını engelleyemez,ancak sınırlayabilir"
Nikolay Vasilyeviç Gogol'un bu eseri XIX. Yüzyılın en iyi romanlarında biridir. Eserinde Rus bir taşra kasabasındaki yaşantıyı ince bir ironiyle yansıtırken yöneticilere de eleştiri ve sitemde bulunmaktadır. Kitap o dönemin Rusya 'sını en iyi, en sade, en akıcı ve mizah eşliğinde başarılı bir şekilde yansıtmıştır.
Kitabımızın kahramanı olan Çiçikov, zengin olma hayaliyle Rusyanın bütün bölgesini gezerek, ölü canları satın alır. Ve başında geçenler anlatılmaktadır. Buda Rusya' nın iç yüzünü, toplumsal yapısını, bozukluklarını gözler önüne seriyor.
Nikolay Vasilyeviç Gogol (1809-1852): Ukrayna'da, orta halli toprak sahibi bir ailede dünyaya geldi. Çocukluğunu etkileyen köy yaşamı ve Kazak gelenekleri eserlerine yansıdı, Ukrayna halk kültürünün ögeleriyle işlenmiş öyküler yazdı. Mizah anlayışı, gerçekçi tutumu ve canlı anlatımıyla Rus edebiyatında önemli bir yeniliğin öncüsü oldu. Bu yenilik, Dikanka Yakınlarında Bir Çiftlikte Akşam Toplantıları, Petersburg Öyküleri ve Mirgorod Öyküleri'nde mizahın yanı sıra yaşam karşısında karamsarlık ve dünyanın kötülüğü üzerine düşünceleriyle şekillendi. Müfettiş adlı oyununda yozlaşmış bürokratları acımasızca alaya aldı. Gogol, Ölü Canlar adlı romanıyla 19. yüzyıl Rusyası'nda toplumsal düzenin ve bireylerin eleştirisini eşsiz bir başyapıt olarak ortaya koymuştur.
Ölü canlar, hayatta; ama hayatın güzelliğini yaşayamayan ruhu ölü; fakat bedeni canlı yaşamlar değil, hayır. Bildiğiniz terk-i hayat eylemiş, Allah'ın rahmetine kavuşmış gariban köylüler. Eeee, o zaman her şey bitmiş, bu neyin romanı ki? Her şey bu ölü canlar için bitmiş; ama kayıtlarda öldükleri geçmiyor ve dolayısıyla devlet bunların ölü olduğunu bilmiyor. İşte her şey böyle başlıyor. Uyanık kahramanımız Çiçikov bu zaafı fırsat bilerek ölü canlar ticaretine adım atıyor.
Farklı konusuyla dikkat çeken roman, Gogol'un usta kalemiyle buluşmuş ve böyle şahaser bir eser, yarım da olsa bizlere kalmış. Seneler hatta asırlar öncesinde yazılan, ağır eleştirilerden dolayı da devamı imha edilip yarım bırakılan bu kitapta neler mi bulabiliriz? Söyleyelim: Siyasetin çirkin gerçekliğini, insanların yani bizlerin ikiyüzlülüğünü, eğitim sisteminin yanlışlarını ve aslında bunu düzeltmenin ne kadar kolay olduğunu, her insanın hata yapabileceğini... Yazarın başarısında birkaç faktör var benim görebildiğim. Özgün bir konunun başarılı bir şekilde işlenmesinin yanında; yazarın, gördüğü gerçekleri ustaca dile getirmesi. Dürüst insanlar yalandan rahatsız olurlar, riyakarlar ise gerçeği susturmak ister. "Delikanlı güç bela amcasının torpili sayesinde bir bakanlığa kapılandı." Bırakın yıllar öncesini, şimdi bile ben bu cümleyi şuraya yazarken, korkuyorum bir sıkıntı yaşar mıyım diye. E Sayın Gogol sen nasıl bir cesaretle yazmışsın, inandığın gerçekleri haykırmışsın, tebrikler. Ve insan bir kere daha anlıyor ki asırlar geçse de bazı değişmeyen yanlışlar var. Ve bu yanlışlar bazı kesimin menfaatinde maalesef. O yüzden de bize doğruymuş gibi yansıtılıyor. Gerçekleri bu kadar cesurca yansıtan Gogol bile eserin tamamını yayınlayamıyor, bazı cümleleri değiştirmek zorunda kalıyor...
Usta
Gogol'un zekasını sergilediği muhteşem bir başyapıt Ölü Canlar. Rus toplumunun yozlaşmış yönleri ve romanın kahramanının keşfettiği ilginç bir yöntemle toplumun üst zümresine girme çabası takdire şayan betimlemelerle önümüze seriliyor. Her dakikasında sonraki sayfaları da merak edeceğiniz bu eseri mutlaka okumanızı tavsiye ediyorum.
Ölü canlar
Ilginç bir roman ismi dedim önce.Okudukça acaba işin sonu nereye varacak diye de meraklandım doğrusu.Ancak güzel bir fikirle başlanan romanın işleniş tarzı ve durup durup yazarın okurun düşüncesi şöyle diyip araya girmesi insanı rahatsız ediyor açıkçası.Romanın kahramanı olan Çiçikovla da bu yüzden mi bilinmez bir bağ kuramadım.Asıl ilginç olan yazarın hayatında bir takım değişiklerin olmasıyla sonradan bir rahibin isteğiyle tamamlası sanki olay örgüsünü hayatı yönünde değiştirmiş izlenimi verdi.Yazar yaşadığı birtakım Problemler dolayısıyla bazı nushaları malesef yakmış.Romanda ara ara eksik yerlerin olduğunu söylemek gerekir bundan dolayı olay örgüsünde kopukluk var.Sonlara doğru da artık romanı bitirmem gerek havasıyla çabucak bir son hazırlanmış gibi.Bence okuyucuyu daha çok heyecanlandırabilecek roman malesef yüzeysel kalmış ):
Yazar Hakkında
Nikolay GogolYazar · 73 kitap
Nikolay Vasilyeviç Gogol (Rusça: Николай Васильевич Гоголь) (31 Mart 1809 - 4 Mart 1852), Ukrayna asıllı Rus roman ve oyun yazarı. En çok tanınan eserleri Palto, Bir Delinin Hatıra Defteri ve Ölü Canlar’dır.
Gogol orta hâlli toprak sahibi bir ailenin çocuğu olarak Ukrayna’da Soroçinski köyünde dünyaya gelir. Gogol’ün çocukluğu köy hayatı ile ve yoğun Kazak kültürü etkisinde geçer. Bu hayatın etkisi ileride yazacağı eserlere de yansıyacaktır.
Gogol, gençlik yıllarında şiir ve edebiyata ilgi duyar. 1828'de Petersburg’a gider. Orada memur olmayı ve bir şekilde geçinmeyi umar ancak işler umduğu gibi gitmez. Gogol, Petersburg’dan Almanya’ya gider ancak orada da parası bitene kadar kalabilir. Tekrar Petersburg’a dönüp iş arayan Gogol bu sefer çok düşük bir maaşla da olsa devlet memuru olarak çalışmaya başlar. Bu görevden de bir sene sonra ayrılır.
1809 yılında günümüz Ukrayna topraklarında yer alan Veliki Soroçintsi’de doğmuştur. Gogol, 1836’da Puşkin’in çıkardığı Sovremennik adlı dergide, yergili öykülerinin en neşelilerinden biri olan Araba’yı ve eğlenceli ve iğneleyici bir üslûpla yazılmış gerçeküstücü öyküsü Burun’u yayınlar.
Yazar, yazı sanatında büyük ölçüde Puşkin’in etkisi altındadır. Öyle ki, onun eleştirileri ve telkinleri olmadan yazamayacağını düşünür. Yazarın Puşkin’le olan arkadaşlığı, onu aldığı acımasız eleştirilerden de koruyan en büyük güçtür.
Gogol’un ilk ciddi ve dikkat çeken eserleri Ukrayna hayatı ile, halk deyişleri ile süslü halk hikâyeleridir.
Gogol 1831 – 1832 yıllarında yazdığı bu hikâyeleri, Dilanka Yakınlarındaki Çiftlikte Akşam Toplantıları adlı kitapta toplar. Bu öyküler Rus edebiyat dünyasında Gogol’ün bir anda parlamasına yol açar. 1835 yılında Mirgorod ve Arabeski adlı eserlerini de yayımladı. Bu kitaplarında da halk hikâyeleri, özellikle Kazak geçmişi işlenmiştir.
Hikâyelerinde günlük hayatı ve bayağı kişilikleri zaman zaman mizahi zaman zaman öfkeye varan bir şekilde yeriyordu.
Eski Zaman Beyleri, Arabeski bu yergi kitaplarının ilkleridir. Arabeski kitabındaki hikâyelerinden biri olan Bir Delinin Hatıra Defteri bir memurun rutin hayatını ve işi yüzünden nasıl sıkıldığını anlatır. Hikayenin sonunda memur akıl hastanesine yatırılır. Portre adlı eseri ise dünyanın kötülüklerden kurtulamayacağı vurgusu ile sonlanır.
Büyük komedisi Müfettiş adlı eseri ile bürokrasiyi alay derecesinde yeren Gogol, eserinin sahnelenmesi ile tüm şimşekleri üzerine çeker. Tepkiler yüzünden Rusya’dan ayrılmak zorunda kalır. Roma’da Puşkin’in tavsiyesi ile en büyük eseri olan Ölü Canlar’ı yazarken Puşkin’in öldüğü haberini alır. Bu haber onun için “Rusya’dan gelebilecek en kötü haber”dir. O zamana kadar Puşkin’i düşünmeden dikkate almadan hiçbir şey yazmayan Gogol için bu haber gerçekten bir yıkım olmuştur. Puşkin’in ölümünün yıkıcı etkisine karşın 1842 yılında iki önemli eseri olan Ölü Canlar’ın 1. cildi ve uzun hikâyesi Palto’yu bitirir ve yayınlar. Ölü Canlar dönemin Rusya’sının çürümüşlüğünü gerçekçi bir biçimde gözler önüne sererken Palto’da sıradan insanların yaşadıkları acılar, maruz kaldıkları haksızlıklar, ve yaşadıkları yoksulluk tüm gerçeklikleriyle, okuyucuyu sarsacak bir ustalıkla gözler önüne serilmektedir. Bu eser de dönemin en büyük eserlerinden biri olarak nitelendirilecektir. Rus edebiyatına sıradan insanların gerçekçi bir girişi olarak da nitelendirilebilir Palto. Öyle ki Dostoyevski hikâyeye hitaben “Hepimiz Gogol’ün Palto’sundan çıktık.” diyecektir. Ancak öykü yayınlaması ile soylu kesimin tepkisini tekrar Gogol üzerine çeker. Dönem aydınlar üzerinde büyük baskıların uygulandığı karanlık I.Nikola dönemidir. Gogol düzen savunucuları tarafından Rus insanını aşağılamakla onun kötü yönlerini göstermekle, halkına ihanetle suçlanır. Ancak onun yapmak istediği halkını aşağılamak değil onu bu hale sokan yozlaşmış düzeni tüm gerçekliği ile gözler önüne sermektir. Maruz kaldığı bu suçlamalar yazarın ruhsal sağlığına da ciddi zararlar vermiştir.
Puşkin’in ölümünden sonra Gogol’ün popülaritesi daha da artar. Bu ilgi Gogol’da bir öncülük hissi yaratır ve kendine toplumu değiştirmek, insanlara yol göstermek gibi misyonlar edinir. Bu dönemde eski yaratıcılığını kaybettiği söylenebilir. Dine karşı ilgisi artar ve daha önce eleştirdiği kiliseyi dahi övmeye başlar. Bu davranış hayranlarının tepkisini çeker ancak o bu tepkilere dinsel yorumlar katar ve Tanrı’nın gönlünü almak için ona daha da yakınlaşır. 1848’de kutsal toprakları ziyaret etmek için Filistin'e gider. Moskova’ya geri dönen Gogol, orada Matvey Konstantinovski adlı gerici bir rahibin etkisi ile 1852 yılında Ölü Canlar romanının ikinci bölümünün el yazmalarını yakarak imha eder. Bu davranışından 10 gün sonra 42 yaşında Moskova’da ölür.
Eserleri
İki Soylu Kişinin Öyküsü
Masallar
Müfettiş
Palto
Ölü Canlar
Burun
Bir Delinin Hatıra Defteri
Portre
Eski Zaman Beyleri
Taras Bulba
Fayton
Kumarbazlar
Dava
Evlenme
Petersburg Hikayeleri
Dikanka Yakınlarındaki Bir Çiftlikte Akşam Toplantıları
