Yazar:
Nikolay Gogol
Çevirmen:
Uğur Büke
Tahmini Okuma Süresi:
13 sa. 9 dk.
Sayfa Sayısı:
464
Basım Tarihi:
Aralık 2017
İlk Yayın Tarihi:
1842
Yayınevi:
Koridor Yayıncılık
Orijinal Adı:
Мёртвые души [Mortvyye dushi]
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9786059702638
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
111 diğer baskı · Tümünü Göster
Ölü Canlar
20,9bin okunmaİş Bankası Kültür Yayınları · Şubat 2024 · 479 s.
Ölü Canlar
2.420 okunmaBora Yayıncılık · 2009 · 448 s.
Ölü Canlar
1.339 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Mayıs 2021 · 479 s.
Ölü Canlar
315 okunmaAntik Batı Klasikleri · Eylül 2011 · 384 s.
Ölü Canlar
323 okunmaKoridor Yayıncılık · Aralık 2017 · 464 s.
Ölü Canlar
282 okunmaİletişim Yayınları · 2015 · 455 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Hayat dediğimiz ne? Acıların yer aldığı bir vadi. Dünya dediğimiz? Duygusuz insanlar kalabalığı.
Para kazanmak, zengin olmak için neler yapmaz ki insan? Ya da en fazla ne yapabilir? Paranın araç olmaktan çıkıp amaç olduğu bir dünyada akla hayale sığmayacak her şeyi yapabilir oldu insanlar. Ve bunların arasında en zekice ve kurnazca olanını bence Çiçikov yaptı. Daha çocukken babasının verdiği nasihatle paranın ne kadar değerli olduğunu anlayan Çiçikov kurnazlığını kullanır ve kanun boşluğu bulur. Bu boşluktan yararlanıp zengin olacaktır. İki hizmetlisini alarak bir yolculuğa çıkar ve ölü olan ama hala yaşıyor görünen canları satın alır. Macerası boyunca tanıştığı insanların hepsi birbirinden farklı ve tuhaf insanlar. Bazen başı belaya girer bazen rahata erer.
Gogol'un bu eseri günümüze tam ulaşmamış. Bazı yerleri eksik, okunmayan yerler boş bırakılmış. Keşke tamamını okuyabilseydim ama olmadı işte.
Bütün eksikliklerine rağmen Çiçikov'un macerası beni çok eğlendirdi. Yan karakterler de öyle. Sona doğru adaletin yerini bulmadığı ve kanunların işlemeyişi ile ilgili taşlama da gayet güzeldi.
Ölü CanlarEdebiyat
ÖLÜ CANLAR
En uzun sürede okuduğum ve bitirmek için mücadele verdiğim tek kitaptı. Senelerdir okumayı planladığım ,anlatılan konu itibariyle de çekici bulduğum Ölü Canlar kitabı neden benim için hüsranla sonuçlandı anlayabilmiş değilim.
Kısa yoldan zengin olmak isteyen karaktersiz,iki yüzlü,çıkarcı ama aynı zamanda kurnaz ve zeki Çiçikov’un hayatı ve Rusya’nın bozuk düzeninin anlatıldığı bir kitaptı.
Gogol’ün sık sık araya girişleri,konular ve kişiler üzerine “alakasız” diyebileceğim açıklamaları, yer yer eksik kısımları ve sonunun olmayışıyla beni hayli sıktı. Ama galiba başka bir zamanda başka bir yayınevinden tekrar okumayı deneyeceğim.
Asıl ilginç olan yazarımızın hayatı... Gogol derin psikolojik sorunları olan ve mükemmeli arayan bir kişi ve bunun için bu kitabın ikinci cildini yok edip bizi “Çiçikov şimdi ne yaptı?” sorusuna cevap alamayacağımız bir durumda bırakıyor.
Demem o ki çoğu hayranı olmasına,klasik ve popüler olmasına rağmen bana pek hitap etmedi.Tabii bu Gogol okumayı bırakacağım anlamına gelmiyor çünkü Bir Delinin Hatıra Defteri,Yeraltından Notlar, Palto ve Burun hikayelerine bayılmıştım .
Hoşça ,sevgiyle ve kitapla kalın dostlarım.
Hmm..Edebiyat
İlk kez bir kitabın incelemesini yaparken çok zorlanıyorum. Kitabın tamamlanamaması ayrı düşündürücü ve üzücü olmasının yanı sıra bazı yerlerinin gereksiz uzaltığı düşüncesindeyim. İtiraf etmek gerekirse çoğu kısmında cidden çok sıkıldım. Evet konu güzel, evet karakterler güzel işlenmiş, evet yazarımızın dili zaten süper akıcı ama yani ne bileyim bu kitap bana hiç bitmeyecek gibi geldi.. Tamam harika mesajlar verilmiş, hikayenin başlarında insanı muazzam bir merak sarıyor ve fakat bir süre sonra sanki loopa sarıyor gibi.. Yer yer bitmeyen ve beni benden eden betimlemelerle (ki normalde betimleme okumayı çok severim) karakterlerin her birinin ayrı konular ve mesajlar içermesi kıyasıya çatıştı kafamda. Karakterler demişken kitabın başından sonuna kadar o kadar fazla karakter giriyor ki kitaba sonuna geldiğinizde karakter karmaşası yaşıyor bu kimdi yahu diyorsunuz..
Çiçikovsa oldukça ikonik geldi bana..
Yani şöyle düşündüğümüzde aslında çok gerçek çok hayatın içinden bir karakter olmuş Çiçikov.
Bugün bile aslında ne çok Çiçikov var çevremizde değil mi? Kolay yoldan zengin olmaya çalışan..
Zengin ve soylu olmadığı halde kendini öyle gibi gösterip, zengin ve soylu insanların yediği çanaktan yemeye çalışan.. Kısaca onlarla sidik yarıştıran..
Özetle pirince giderken elindeki bulgurdan olan Çiçikovun ilginç öyküsünü okuyor ve çok ders çıkarıyorsunuz ama kitap bitene kadar da bir miktar karakter karmaşası yaşıyorsunuz..
Yazarın çok daha severek okuduğum kitaplarından sonra bu bana biraz yavan ve gereksiz uzatılmış geldi affola
Ah, Gogol ne yazmışsınEdebiyat
Kitap elimde süründü resmen yarım bırakmayı sevmediğim için devam ettim zor da olsa… Baş karakter Çiçikov un hırsı ve memurların devlet adamlarının yalanları dolanları ile ders niteliğinde bir konusu vardı. Eğer kitap devam etseydi bence Çiçikovun bir ailesi olduğunu okurduk. Kitapta çok fazla betimleme var bir şeyi 3 sayfa anlattığı oldu o beni çok bunalttı. 2. Cilte geçtiğimde daha heyecanlı sürükleyici oldu fakat çok yarım, eksik bulunmayan yakılmış silinmiş cümleler vardı. Gogol ilk defa okudum keşke daha kolay bir kitabı ile başlangıç yapsaydım…
Kitabın kahramanı Çiçikov adlı bir Rus. Babası giderken para hakkında tavsiye öğüt veriyor. Biriktir ve kimseye verme. Kitap aslında bunun üzerinden gidiyor dikkatli olunursa . Tabi Gogol çoğu yere imada bulunmuş:)
Bir babanın çocuğu eğitirken öğretmesi gereken en önemli şey ahlak idi kahramanın babası paranın önemi hakkında eğitim verdi. Kitapta da dediği gibi; "Çocuklarını terbiye edecek baba önce kendisi görevlerini yerine getiren biri olmalı."
Kahramanımız okulda bile ticarete atıldı. Tabi bunun neresi kötü. Okul ticaret yeri değil hele ki çocuk için ve eğer o çocuk işini iyi yapmıyorsa. Babası okulda sessiz ve saygılı ol . Müdürle ve diğerleri ile aranı iyi tut , sınıfı en güzel notlarla geçeceğini söyledi ve o da öyle yaptı aynısı oldu. Dersleri kötü idi ama sessiz ve saygılı bir öğrenci , öğretmen gözünde iyidir ..
Okul bittikten sonra birkaç işte çalışıyor ve bazılarında yasal olmayan yollar ile yapıyor . Gümrükte çalışırken kaçakçılık yapması gibi.
Ve bakıyor böyle olmuyor kovuluyor gidiyor köylere aklında hain bir planla ...
Ölü canları satın almak . Yine yasal olmayan ve kimsenin bilmediği bir yol.
Köy sahiplerinden ölü ama yaşayan gözüken insanlar alıyor ve vergilerini ödeyeceğini söylüyor. Kanunda ise yasak . Kaçak yollarla yapıyorlar bu işi. Ve çok yer geziyor değişik insanlar değişik yerler . Güzel dili ile herkesi etkiliyor sevilen biri oluyor.
Kitabın sonunda ise yakalanıyor ve pişman oluyor ama hala aklı paralarında ..
En son biri tarafından kurtarılır ve bir daha böyle şeyler yapmamak üzere sakin bir yaşama adım atmak için yola çıkıyor..
Sevdiğim alıntılar;
☆Konusu ne olursa olsun kitap okumaya bayılırdı.
♡Seni hiç tanımamayı isterdim.
●Çocuklarını terbiye edecek baba önce kendisi görevlerini yerine getiren biri olmalı.
@okuyan_kadinlar_kulubü nün bu ay ki #heraybirdünyaklasiği etkinliğinde neden bilmiyorum, yarım kalan bir kitap olan #ölücanlar kitabını seçmişiz.
Kitap baş karakteri Çiçikov'un, hiç bilmediği bir kasabaya deyim yerindeyse kapağı atarak, çiftlik sahiplerinin ölmüş ama hala kayıttan silinmemiş çalışanlarını satın almasını ve çiftlik sahipleri üzerinde bıraktığı etkileri anlatıyor. Kitaba da adını veren #ölücanlar ı Çiçikov'un neden aldığı kitap boyunca gizemini koruyarak, okuyucunun merak ederek okuma şevkini arttırıyor. Yazar Çiçikov'un tanıştığı, alışveriş yaptığı her karakteri çok iyi betimleyerek, yan karakterlerin genel geçer karakterler değil, kalıcı olmasını sağlamış. Nikolay Vasilyeviç Gogol bu kitapta kendince hem toprak sahiplerini hem de devletin düzenini eleştirmiş. Kitap bittiğinde Çiçikov'a karşı ne sempati ne de antipati hissetim. Bir rivayete göre yazar bunalım anında ikinci cildin sonunu ve üçüncü cildi yakarak imha etmiş, bu durumdan mütevellit kitabın sonunun havada kaldığını bilmenizi isterim.
Kitabı genel olarak beğendim fakat çok fazla tasvire yer vermesini biraz sıkıcı buldum. Tek solukta okuyabileceğim bir kitap değil. Yazarın çok araya girmiş olması da bunu etkilemiş olabilir. Yine de güzel bir kitap
Zengin olmak uğruna ölü canları toparlayan bir adam düşünün. Kimsenin onu tanımadığı bir şehre gelerek, sahip oldukları köylü sayısı üzerinden vergi ödemek zorunda kalan toprak sahiplerine giderek, aslında ölmüş olan ama kağıt üzerinde yaşıyormuş gibi gösterilecek olan canları satın almak isteyen Çiçikov ve onunla birlikte tanıdığımız pek çok farklı karakterin anlatıldığı bir dönem kitabı Ölü Canlar. Hayatta olmayan birinin sahibi olabilir misiniz ki? Sırf zenginlik uğruna bunları yapabilir misiniz? Şahsen ben konu itibariyle çok daha başka bir şeyler okuyacağımı düşünüyordum. Senelerdir Gogol’un Ölü Canlar’ı gözümü korkutmuştu ama okuduğum süre boyunca neden insanların abarttığını düşündüm durdum. Üstelik kitap iki bölümden oluşuyor ve ikinci bölümü hiç yok. Kitap, yazar sayesinde bir sona kavuşamamış maalesef ve bunu bilmeme rağmen canımı sıkmadı değil. Ama onun dışında Gogol’un en üst yeteneği ne diye sorarsanız; betimlemeleriyle her şeyi birebir yaşamış gibi hissettim orası da ayrı. Benim için beklentim yüksek olduğundan dolayı biraz hayal kırıklığı olsa da bu kitap, kesinlikle aklımda kalacak bir eser oldu.
Birinci kısmı mükemmel, ikinci kısmı ise yazarın el yazmalarının eksik ya da yırtık olmasından dolayı oldukça kopuk ilerleyen bir roman. Tamamını okumayı gerçekten çok isterdim. Çiçikov gibi üçkağıtçı ve makyavelist bir tip çıkarmış ortaya gogol, keşke eksik olmasaydı da hikayenin tamamını öğrenebilseydik.
Ölü Canlar bana göre ilginç ama okumaktan mutluluk duyduğum bir kitap oldu. Üslup olarak akıcı, anlatım olarak biraz 
Yaşar Kemal’e bi tık benzettiğim fark olarak da Yaşar Kemal romanlarında kötü karekteri, kahramanı, ve iyi karakterleri eksi ve artı yönleriyle yazıp yorumu okura bırakırken, Nikolay Gogol karakterlerini savunmaya, ön yargıları engellemek istediğini okura iletişimdeymiş gibi aktaran bir yorumla yazmış. Bana göre biraz zor olsa da gönül rahatlığıyla tavsiye edeceğim bir kitap. Okuyacaklara keyifli okumalar dilerim. :)Yazar Hakkında
Nikolay GogolYazar · 73 kitap
Nikolay Vasilyeviç Gogol (Rusça: Николай Васильевич Гоголь) (31 Mart 1809 - 4 Mart 1852), Ukrayna asıllı Rus roman ve oyun yazarı. En çok tanınan eserleri Palto, Bir Delinin Hatıra Defteri ve Ölü Canlar’dır.
Gogol orta hâlli toprak sahibi bir ailenin çocuğu olarak Ukrayna’da Soroçinski köyünde dünyaya gelir. Gogol’ün çocukluğu köy hayatı ile ve yoğun Kazak kültürü etkisinde geçer. Bu hayatın etkisi ileride yazacağı eserlere de yansıyacaktır.
Gogol, gençlik yıllarında şiir ve edebiyata ilgi duyar. 1828'de Petersburg’a gider. Orada memur olmayı ve bir şekilde geçinmeyi umar ancak işler umduğu gibi gitmez. Gogol, Petersburg’dan Almanya’ya gider ancak orada da parası bitene kadar kalabilir. Tekrar Petersburg’a dönüp iş arayan Gogol bu sefer çok düşük bir maaşla da olsa devlet memuru olarak çalışmaya başlar. Bu görevden de bir sene sonra ayrılır.
1809 yılında günümüz Ukrayna topraklarında yer alan Veliki Soroçintsi’de doğmuştur. Gogol, 1836’da Puşkin’in çıkardığı Sovremennik adlı dergide, yergili öykülerinin en neşelilerinden biri olan Araba’yı ve eğlenceli ve iğneleyici bir üslûpla yazılmış gerçeküstücü öyküsü Burun’u yayınlar.
Yazar, yazı sanatında büyük ölçüde Puşkin’in etkisi altındadır. Öyle ki, onun eleştirileri ve telkinleri olmadan yazamayacağını düşünür. Yazarın Puşkin’le olan arkadaşlığı, onu aldığı acımasız eleştirilerden de koruyan en büyük güçtür.
Gogol’un ilk ciddi ve dikkat çeken eserleri Ukrayna hayatı ile, halk deyişleri ile süslü halk hikâyeleridir.
Gogol 1831 – 1832 yıllarında yazdığı bu hikâyeleri, Dilanka Yakınlarındaki Çiftlikte Akşam Toplantıları adlı kitapta toplar. Bu öyküler Rus edebiyat dünyasında Gogol’ün bir anda parlamasına yol açar. 1835 yılında Mirgorod ve Arabeski adlı eserlerini de yayımladı. Bu kitaplarında da halk hikâyeleri, özellikle Kazak geçmişi işlenmiştir.
Hikâyelerinde günlük hayatı ve bayağı kişilikleri zaman zaman mizahi zaman zaman öfkeye varan bir şekilde yeriyordu.
Eski Zaman Beyleri, Arabeski bu yergi kitaplarının ilkleridir. Arabeski kitabındaki hikâyelerinden biri olan Bir Delinin Hatıra Defteri bir memurun rutin hayatını ve işi yüzünden nasıl sıkıldığını anlatır. Hikayenin sonunda memur akıl hastanesine yatırılır. Portre adlı eseri ise dünyanın kötülüklerden kurtulamayacağı vurgusu ile sonlanır.
Büyük komedisi Müfettiş adlı eseri ile bürokrasiyi alay derecesinde yeren Gogol, eserinin sahnelenmesi ile tüm şimşekleri üzerine çeker. Tepkiler yüzünden Rusya’dan ayrılmak zorunda kalır. Roma’da Puşkin’in tavsiyesi ile en büyük eseri olan Ölü Canlar’ı yazarken Puşkin’in öldüğü haberini alır. Bu haber onun için “Rusya’dan gelebilecek en kötü haber”dir. O zamana kadar Puşkin’i düşünmeden dikkate almadan hiçbir şey yazmayan Gogol için bu haber gerçekten bir yıkım olmuştur. Puşkin’in ölümünün yıkıcı etkisine karşın 1842 yılında iki önemli eseri olan Ölü Canlar’ın 1. cildi ve uzun hikâyesi Palto’yu bitirir ve yayınlar. Ölü Canlar dönemin Rusya’sının çürümüşlüğünü gerçekçi bir biçimde gözler önüne sererken Palto’da sıradan insanların yaşadıkları acılar, maruz kaldıkları haksızlıklar, ve yaşadıkları yoksulluk tüm gerçeklikleriyle, okuyucuyu sarsacak bir ustalıkla gözler önüne serilmektedir. Bu eser de dönemin en büyük eserlerinden biri olarak nitelendirilecektir. Rus edebiyatına sıradan insanların gerçekçi bir girişi olarak da nitelendirilebilir Palto. Öyle ki Dostoyevski hikâyeye hitaben “Hepimiz Gogol’ün Palto’sundan çıktık.” diyecektir. Ancak öykü yayınlaması ile soylu kesimin tepkisini tekrar Gogol üzerine çeker. Dönem aydınlar üzerinde büyük baskıların uygulandığı karanlık I.Nikola dönemidir. Gogol düzen savunucuları tarafından Rus insanını aşağılamakla onun kötü yönlerini göstermekle, halkına ihanetle suçlanır. Ancak onun yapmak istediği halkını aşağılamak değil onu bu hale sokan yozlaşmış düzeni tüm gerçekliği ile gözler önüne sermektir. Maruz kaldığı bu suçlamalar yazarın ruhsal sağlığına da ciddi zararlar vermiştir.
Puşkin’in ölümünden sonra Gogol’ün popülaritesi daha da artar. Bu ilgi Gogol’da bir öncülük hissi yaratır ve kendine toplumu değiştirmek, insanlara yol göstermek gibi misyonlar edinir. Bu dönemde eski yaratıcılığını kaybettiği söylenebilir. Dine karşı ilgisi artar ve daha önce eleştirdiği kiliseyi dahi övmeye başlar. Bu davranış hayranlarının tepkisini çeker ancak o bu tepkilere dinsel yorumlar katar ve Tanrı’nın gönlünü almak için ona daha da yakınlaşır. 1848’de kutsal toprakları ziyaret etmek için Filistin'e gider. Moskova’ya geri dönen Gogol, orada Matvey Konstantinovski adlı gerici bir rahibin etkisi ile 1852 yılında Ölü Canlar romanının ikinci bölümünün el yazmalarını yakarak imha eder. Bu davranışından 10 gün sonra 42 yaşında Moskova’da ölür.
Eserleri
İki Soylu Kişinin Öyküsü
Masallar
Müfettiş
Palto
Ölü Canlar
Burun
Bir Delinin Hatıra Defteri
Portre
Eski Zaman Beyleri
Taras Bulba
Fayton
Kumarbazlar
Dava
Evlenme
Petersburg Hikayeleri
Dikanka Yakınlarındaki Bir Çiftlikte Akşam Toplantıları
