Yazar:
Ömer Seyfettin
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 16 dk.
Sayfa Sayısı:
80
Basım Tarihi:
2000
İlk Yayın Tarihi:
1969
Yayınevi:
Söğüt Yayınları
ISBN:
9786050043082
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
23 diğer baskı · Tümünü Göster
Beyaz Lale
863 okunmaSöğüt Yayınları · 2000 · 80 s.
Beyaz Lale
124 okunmaKarbon Kitaplar · 18 Mayıs 2019 · 83 s.
Beyaz Lale
85 okunmaTropikal Kitap · 2019 · 129 s.
Beyaz Lale
92 okunmaİz Yayıncılık · Temmuz 2019 · 88 s.
Beyaz Lale
64 okunmaElips Kitapları · 30 Mart 2016 · 144 s.
Beyaz Lale
63 okunmaRafet Zaimler Yayınevi · 1969 · 192 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Çocukluk travmam olan kitap...
Yıllar sonra tekrar okumaya karar verdim ve çocuklara uygun olmadığını daha iyi anladım. Kitap oldukça şiddet ve cinsellik barındırıyor. Karnı yarılıp ateşe atılan kadından tutun, ölü kadına taciz etmeye kalkan Radko'ya kadar... Ve yazar bunları sansürsüz, apaçık bir şekilde işlemiş. Ki bunlar çocukluğumdan beri çok net hatırladığım detaylar. Nasıl 100 temel eserden biri olduğunu hala daha anlamış değilim. Kitap kesinlikle çocuklara okutulmamalı.
Çocuk ya Caniyle Empati Kurarsa?1000Kitap
12 yaşındayken Ömer Seyfettin’le tanışanlardanım. Sınıftan bir çocuk kalkıp bu hikâyeyi anlatmıştı. Öğretmen, onu hayranlıkla dinliyor, tacizin detay detay işlenmesine hiç ses çıkarmıyordu. Sınıfın kızlarına düşen utanmaktı; erkeklerde ise utandırmanın zevki vardı.
Bu yaşanılanların gerçek olduğunu ve elbette anlatılması gerektiğini düşünüyorum. Ama okuyucunun çocuk olmaması gerekirdi. Ömer Seyfettin okumak demek, sınıftaki çocukların tacizi gülerek anlatması olarak kaldı aklımda.
Şimdi, saygı duymak adına hikâyeye yeniden döndüm. Fakat rahatsız eden şeyin değişmediğini fark ettim.
Kurbanın gözünden değil, caninin gözünden anlatıyor yazar. Kadının bedenine, acısına, direnişine değil; o bedeni gözleyen, işkence eden, yok etmeye çalışan bir bakışın içinde kalıyoruz anlatı boyunca.
Ömer Seyfettin bu anlatımı saldıranın gözünden kurarak, vahşeti olduğu gibi ortaya koymak istemiş olabilir. Ama bu tercihle birlikte başka bir şey olur: Vahşet yalnızca gösterilmez, detaylandırılır, izlenir, hatta neredeyse estetize edilir.
İşte burada anlatı, bir tür şiddet fetişizmine; kurbanın acısı karşısında duyarsız bir seyirliğe dönüşür.
Bu anlatım biçimi, okuru fark etmeden şiddetin hissiz bir izleyicisi hâline getirir. Oysa bu tür hikâyelerde, anlatının görevi yalnızca göstermek değil, hissettirmek olmalıdır.
“Beyaz Lale”de direnen kadın bedenden ibarettir.
Bize yalnızca bedeninin güzelliği anlatılır. Direnişi bile bir et görüntüsüyle iç içe geçmiştir. Kadın kahraman, bir sembole indirgenmiş, bir temsile sıkışmıştır. Onun insanlığı, duyguları, korkusu, hayalleri yoktur.
Ve bütün bunlar yaşanmış olduğu için insan sesini kolay kolay çıkaramaz bu hikâyeye karşı. Gerçek bir acının, olmuş bir vahşetin izleri anlatılır. Ama bir başka tarafın da bağırmak ister: çünkü bu yaşanan böyle
Balkan savaşı sırasında Türk köylerinde insanların katledilmesi özellikle kadın ve kız çocuklarının gördüğü işkenceleri göz önüne sermekte. Tehdit oluşturmayan yaşlıları hristiyan olmak şartı ile yaşamalarına müsade edildiği,genç kızların bulgar askerleri tarafından beğenilip paylaşıldığı, zenginlerin mallarına el konulduktan sonra öldürüldüğü; batının işkencelerini, sapıklığını, şerefsizliğini, barbarlığını, korkaklığını yansıtan yaşanmışlıklar.
Acı vermesi ve sinirleri bozmasına rağmen açık ve sade bir dille anlatılmasından dolayı akıcı ve sürükleyici bir kitap. Anlatılanların gerçek olması insanı kahrediyor ama okunması gereken bir kitap.
Nekrofilli (ölü sevici) ÇOCUKLARIN ULAŞAMAYACAGI YERLERE KOYUN BU KITABIÇocuk Kitapları
Ben bu kitabı 10 yaşımda okudum. Hala aklımdadır. Çocuk kitabı değil gerilim-suç vs adı altında satılmalıdır. İmza toplanması ve bu kitabın cocuklar tarafından okunmaması sağlanmalıdır. Aklımda kalan kitabın sadece nekrofilli (ölü sevicilik) kısmı. Bakın hiç bir kısmını hatırlamiyorum sadece bu kısmı. Zararlı çocuk kitaplarına HAYIR.
Müstehcenlik, ölü seviciliği işkence içeriği ile dehşet verici hikaye. Asıl acı olan hikâyenin yaşanmış olaylardan kurgulanması. Bulgar zulmünü okumayanlar Balkan Savaşı hatıralarına ve fotoğraflarına bakabilir. Vatanın kolay kazanıldığını sananlar için ibret verici.
İbret verici, gerçeklerden esinlenip yazılmış bir hikaye, evet, ama bu ilkokul çocukları için pek uygun değil. Yirmi üç yaşındayım ve yeni okudum, buna rağmen kötü oldum okurken. Okuturken dikkatli olmakta fayda var.
Müthiş hikayeler; irtica haberi / tuhaf bir Zulüm / Aleko / beyaz Lale / hürriyet gecesi / Müjde / Çanakkale den sonra / asab-ı keyfimiz / ayın takdiri / ruzname
Ömer Seyfettin,inkar edilemez bir şekilde Türk Edebiyatının en önemli yazarlarından biri.Yazacağım bu incelemede de zaten Ömer Seyfettin'in edebi kimliği yahut Türk edebiyatındaki yeri eleştirilmiyor. Ben konuya daha farklı bir noktadan bakmak,daha farklı bir yere parmak basmak istiyorum.Ömer Seyfettin'in eserleri çocuklar için uygun mu?Ilkokul çağındaki bir çocuğun Ömer Seyfettin'in bazı eserlerini okuması ne kadar doğru ya da Ömer Seyfettin'in eserleri 'çocuk kitabı' sıfatına uygun görülebilir mi?
Ömer Seyfettin hepimizin bildiği gibi Türkçü bir yazar ve eserlerinde de genel olarak bu ideolojinin akislerini görüyoruz.Türkçe'de sadeleşmeyi savunduğu için eserleri de yalın bir dile sahip ve bu yüzden kolayca okunabiliyor tabii aynı nedenden ve başkarekterlerinin genelde çocuklardan oluşmasından dolayı çocukların önüne okumaları için ivedilikle iteleniyor.Kendisi bizzat Balkan savaşlarında savaşmış ve Yanya Kuşatması sırasında da karşı tarafa yaklaşık on ay boyunca esir düşmüş,Kurtuluş Savaşı ve Balkan Savaşları'nın en acı ve kanlı günlerine tanıklık etmiş;etrafı yaralı askerlerle,ölmüş binlerce insanla çepeçevre sarılı olduğu için de eserlerinde şiddet unsurunu görmemiz gayet doğal.Bence asıl tersi bir durum abes ve anormal olurdu.Yani zaten kimse Ömer Seyfettin'den antimilitarist ya da olup bitenlere adeta bir Pollayana edasıyla bakan kahramanlar veya öyküler oluşturmasını beklemiyor.
Kabul edilmesi gereken şey şu ki Ömer Seyfettin'in öyküleri o dönem halkı bilinçlendirmek için yazılmış eserler -ha tabii günümüz için kesinlikle aynı şeyi söyleyemeyiz aksine şu an bana aşırı şovenist ve ırkçı geliyor yazdığı eserler.- Yani bu eserler çocuklara okutulması gayesi için yazılmış öyküler değil ki bu eserlerin içeriği de çocuklar için uygun değil zaten.
Bakınız mesela
Ömer Seyfettin-Beyaz Lale Kitap İncelemesi
Yıl 1912... Balkan Savaşları... Maalesef savaşı kaybediyoruz ve Bulgarların Serez'de katliama başlıyorlar. En gencinden en yaşlısına binlerce kişi katliama uğruyor. Bulgar komutan güzelliği dillere destan Lale'nin peşine düşüyor.
Şunu söylemekte fayda var. Ömer Seyfettin "Çocuklar için yazdım" diye bir söylemde bulunup bulunmadığını bilmiyorum. Ancak Beyaz Lale yetişkinler için dahi sarsıcı bir roman. Savaşın nasıl büyük bir cinayet olduğunu ve insanların nasıl insanlıktan çıktığını gözler önüne seriyor. Yaşananlar gerçekten çok acı.
Beyaz Lale masumiyeti ve direnişi temsil ediyor.
Eğer sert gerçekçi kitaplar okuyabiliyorsanız bu kısa kitaba bir şans verin. Zaten Ömer Seyfettin kitapta yazan her şeyin gerçek olduğunu ve insanların millet bilinci kazanmalarını çok istediği için kalemini bu kadar sert tuttuğunu söylemiştir.
Puan vermedi·80 syf.·
2005 2. kitabı
Ömer Seyfettin eserlerinin çoğunu çocukken okudum. 2004-2005. Birçok kitabı çocuk kitabı değildir maalesef. Diyet, falaka, kaşağı ve Beyaz lale. Çocuğun kalbinde izler bırakır.
Yazar Hakkında
Ömer SeyfettinYazar · 178 kitap
Ömer Seyfettin (d. 11 Mart 1884 Gönen Balıkesir, – ö. 6 Mart 1920 İstanbul), Türk edebiyatının önde gelen hikâye yazarlarındandır. Asker, şair ve güçlü bir edebi yeteneği olan bir öğretmendir. Türk kısa hikâyeciliğinin kurucu ismidir. Ayrıca edebiyatta Türkçülük akımının kurucularındandır. Türkçede sadeleşmenin savunucusudur. Kısa ömrüne pek çok sayıda eser sığdırmıştır.
1884 yılında Gönen'de (Balıkesir) doğdu. Yüzbaşı Ömer Şevki Beyle, Fatma Hanımın ikisi küçük yaşlarda ölen dört çocuğundan birisidir. Öğrenimine Gönen'de bir mahalle mektebinde başladı. Ömer Şevki Beyin görevinin nakli dolayısıyla Gönen'den ayrılan aile İnebolu ve Ayancık'tan sonra İstanbul'a geldi. Ömer Seyfettin, önce Mekteb-i Osmanîye, 1893 ders yılı başında da Askerî Baytar Rüştiyesine kaydedildi. Bu okulu 1896'da tamamlayarak Edirne Askerî İdadîsine devam etti. 1900'de İdadî'yi bitirerek İstanbul'a döndü. Burada Mekteb-i Harbiye-i Şahâne'ye başladı. 1903 yılında Makedonya'da çıkan karışıklık üzerine "Sınıf-ı müstacele" denilen bir hakla imtihansız mezun oldu.
Ömer Seyfettin, mezuniyetten sonra piyade asteğmeni rütbesiyle, merkezi Selanik'te bulunan Üçüncü Ordunun İzmir Redif Tümenine bağlı Kuşadası Redif Taburuna tayin edildi. 1906'da İzmir Jandarma Okuluna öğretmen olarak atandı. Bu, Ömer Seyfettin için önemlidir; zira bu vesileyle İzmir'deki fikrî ve edebî faaliyetleri takip edecek ve bunlar içerisinde yer alan gençlerle tanışacaktır. Nitekim batı kültürünü tanıyan Baha Tevfik'ten Fransızca bilgisini artırmak için teşvik gördü; Necip Türkçüden ise sade Türkçe ve millî bir dille yapılan millî edebiyat konusunda önemli fikirler aldı.
Ömer Seyfettin Ocak 1909'da Selanik Üçüncü Orduda görevlendirildi. Selanik'te çıkmakta olan Hüsün ve Şiir dergisinin ismi Akil Koyuncunun istek ve ısrarı üzerine Genç Kalemlere çevrildikten sonra 11 Nisan 1911'de Ömer Seyfettin'in Yeni Lisan isimli ilk başyazısı imzasız olarak yayımlandı. Genç Kalemler yazı heyetini oluşturanlar Balkan Savaşının başlaması üzerine dağılmak zorunda kaldı. Ömer Seyfettin yeniden orduya çağrıldı, Yanya Kuşatmasında esir düştü. Nafliyon'da geçen 1 yıllık esareti sırasında sürekli okumuştu. "Mehdi", "Hürriyet Bayrakları" gibi hikâyelerini bu dönemde yazdı. Hikâyeleri Türk Yurdunda yayımlandı. Esareti süresince gerek okuyarak, gerekse yaşayarak yazarlık hayatı için önemli olacak tecrübeler kazandı.
Ömer Seyfettin 1913'te esareti bitince İstanbul'a döndü. 23 Ocak 1913'te Enver Paşanın organize ettiği Babıali Baskınına katıldı. Daha sonra askerlikten ayrıldı, yazarlık ve öğretmenlikle hayatını kazanmaya başladı. Türk Sözü dergisinin başyazarlığına getirildi ve burada Türkçü düşüncenin sözcülüğünü yapan yazılar yazdı. 1914 yılında Kabataş Sultanisinde öğretmenlik görevine başladı ve bu görevini ölümüne kadar sürdürdü.
1915'te İttihat ve Terakki Fırkası ileri gelenlerinden Doktor Besim Ethem Beyin kızı Calibe Hanımla evlenmiştir. Bu evlilik Güner isimli bir kız çocuğuna rağmen bozulunca tekrar yalnızlığına döndü. 1917'den ölüm tarihi olan 6 Mart 1920'ye kadar geçen zaman birçok acı ve sıkıntıya rağmen verimli bir hikâyecilik dönemini içine alır. Bu dönemde 10 kitap dolduran 125 hikâye yazdı. Hikâye ve makaleleri Yeni Mecmua, Şair, Donanma, Büyük Mecmua, Yeni Dünya, Diken, Türk Kadını gibi dergilerle Vakit, Zaman ve İfham gazetelerinde yayımlandı. Bir yandan öğretmenlik yapmayı sürdürdü.
Hastalığı 25 Şubat 1920'de artınca yazar, 4 Martta hastahaneye kaldırıldı. 6 Mart 1920'de hayata gözlerini yumdu. Önce Kadıköy Kuşdili Mahmut Baba Mezarlığına defnedilir. Daha sonra mezarı buradan yol geçeceği veya araba garajı yapılacağı gerekçesiyle 23 Ağustos 1939'da Zincirlikuyu Mezarlığına nakledildi.
En yakın arkadaşı Ali Canip Yöntem, onun hayatını ve mizacını anlatan, en kuvvetli hikâyelerini içeren Ömer Seyfettin ve Hayatı adlı bir kitap yazdı ve bu kitap 1935 yılında yayımlandı. Kısa bir süre sonra da bütün hikâyeleri bir kitap serisi halinde basılmıştır ve bu hikâyeler günümüzde de okunmaktadır.
Detaylı bilgi ve kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Ömer_Seyf...
