En büyük hatam insanların cümlelerimi bitirmelerini beklemekti. Hayatımın belli bir dönemine kadar hep böyle yaptım zaten. Gözlerinin içine baktım beni bilsinler diye. Kadınlardan bunu bekledim. Birisi gelip “ Evet,ben seni tanıyorum” desin diye bekledim.
Davranışlar. Harcanan kelimeler dışında kalan her şeydir insanlık denilen yaratıklar tarihi. Söylenmeyen her şeydir. Akıllarda uçuşan bütün kavramlardır. Dile getirilemeyen nefretten büyüğü yoktur. Dile getirilemeyen aşk gibisi yoktur.
Anlamasam da dinlerdim seni. Bir hukukumuz vardı hiç olmazsa. Ölümcül düşüncelerini hafifletirdi bir insanın varlığı belki. Belki de anlatmaya çalıştın birilerine. Kim bilir? Anlatamadın ; belki o insanın yüzüne bakar bakmaz anlatmanın yararsızlığını gördün.