Sonra övünmek için söylemiyorum -sen anlarsın- kendimle yetinebiliyorum ben…
Bazen de düşünüyorum bütün bu kötülüklerin kaynağı bende…
Durum ne olursa olsun seçeceğim tek şey yalnızlık oluyor….
Müthiş sıkılıyorum… Daha kötüsü, insanlardan soğuyorum galiba… Oysa ben onlarsız, onlara güvenmeden edemem… Ama elimden ne gelir? Sevgiden, yakınlıktan, insanca davranmaktan anlayanlar o kadar az ki… Büsbütün kabalaşmaktansa, uzaklara gitmek daha iyi…