“Bizler, her gördügümüz fenalığın ve rezaletin bir parçasini ruhumuzda ebediyen beraber taşimaya mahkûm insanlar, onun yaninda ne kadar zavalli ve küçük şeyleriz..”
„Sokağa firliyorum. Bir tek yakin çehre görsem de yaninda yürüsem, his ses çikarmadan yürüsem diyorum. Halbuki ara sira karsilastigim ahbaplari görmemezliğe geliyorum. Hiçbiri bana bu anda yardima çağrilacak kadar yakin görünmüyor. Bilmem beni anlıyor musunuz?”
„Ben ikide birde böyle oluyorum, bazen bütün insanlari boyunlarina sarilip öpecek kadar seviyorum, bazen de hicbirinin yüzünü görmek istemiyorum.Bu nefret filan degil... Insanlardan nefret etmeyi düsünmedim bile...
Sadece bir yalnizlik ihtiyaci.“