Aise
@Demdaim
Uyanış Hikayesi
Hepimiz hayatta dönüm noktaları yaşamışizdır.Bu hikayede de minik bir kalp için için dönüm noktası olan bir öğretmenin ve beraberinde eğitimin önemi vurgulanmaktadır . Ataerkil toplum yapısının hakim olduğu,eğitime önem verilmeyen,kadınların hor görüldüğü bir köyde bir öğretmenin cehaletle savaşını da gayet akıcı bir dille bize Cengiz Aymatov anlatmaktadir . Düyşen, devrim ideallerine inanmış bir Kırgız gencidir. Savaş sırasında edindiği sınırlı eğitimle köyüne dönüp asırlardır köyünde devam eden ataerkil toplum yapısına baş kaldırıp bir okul inşa etmeyi ister. Tabi bunun yanında da bazı zorluklarla karşılanır yaşadığı zorlukları okudukça yaptığı fedakarlıkları gördükçe bir öğretmen olarak duygulanmamak elde değil . Öğretmenliğin sadece bir şeyler öğretmekten ibaret olmadığını bir hayata dokunup değiştirebilecek olduğunu bize o kadar güzel anlatmış ki okurken kalbimin bir yerlerinden bir şey koptu sanki... Altınay 'ı (öğrencisi) bekleyen sona değil kendi hayali için mücadele eden bir kadın olarak yetişmesinde katkısı olan bu hikayeyi yıllar sonra ülkenin aydınlarından biri olan Altınay SÜLEYMANOVNA 'nın yazdığı minnet dolu mektubuyla öğreniyoruz.İşin özü şu ki:Her öğretmenin kesinlikle okuması gereken bir kitap !
Kitapla kalın sevgili kitap severler...
Aise
Eline, yüreğine sağlık💕bu güzel incelemeden sonra bu kitabı okumak şart oldu🍃🍒
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Sevdiğini kaybedince bir insan her şey biraz eksiktir . Sevincin de hüznün de..💔
Nazende sevdiğim yadıma düştü #baba
Aise
Rabbim sabır versin. Üzerinize sabır yağdırsın..
Sonra bir gün son bir haber daha duyarsın "öldü" diye. Artık heyecanla yolunu beklediğin kimsenin kalmadığını anlarsın. Çocukluğun ölür, içindeki bir parçan ölür. Yıllarca, mevsimlerce yolunu beklediğin insanlar ölür. Sonra bir gün uzun yoldan, yolunu gözlediğin kimsenin kalmadığını anlarsın... Ve sen sadece bakakalırsın.
Sadece göğsünü kavuran, boğazını düğüm düğüm eden bir ağrıyla kalakalırsın.
Aise
Damağında hissettiğin acı bir tatla beraber hayat senin için buz gibi bir şeydir artık.
Fazla bir şey demek istemiyorum zaten “alıntılarım ve kitap baslığı” kitap hakkında bilgi vermektedir. Sadece son söz olarak sunu ifade etmek isterim, bu kitap tabi ki birçoğumuza bir karalama politikası olarak gelebilir. Böyle söyleyenleri ve düşünenleri çok iyi anlıyorum, çünkü ben de bir zamanlar aynısını düşünüyordum. Ama ne kadar çok farklı kaynaklara yöneldim ise o kadar çok ilginç bilgilere rastladım. Diyebilirsiniz ne gerek var? Bence her şeye gerek vardır. Nasıl İslam’a düşman olanların “güzel” İslam kaynaklarını okumalarını arzu ediyor isek, “güzel” İslam alanında bulunanlarında İslam’ı eleştiren kaynakları okumaları gerektiğini savunuyorum. Arif Tekin’nin çalışmaları cesaret ister, ama en güzeli şudur ki, yaptığı eleştirilerin kaynağını bizzat sahih İslam kaynaklarından veriyor. O nedenle okumanızı tavsiye ederim.
Aise
Yani ben size tam olarak konumlandıramadım. Bir inançsız gözüyle mi İslama bakmaya çalıştınız yoksa bir Müslüman gözüyle mi İslama ve o döneme bakmaya çalıştınız? Alıntılar herbirini tek tek okumaya çalıştım kısmı olarak ve şu sonuca vardım bu bir karama kitabı evet tam olarak öyle. Madem ki objektif bir şekilde olaya bakmaya çalışıyorsunuz o zaman neden sadece kötü gördüğünüz şeyler üzerinde takılıp kalmışsınız kitap boyunca? Madem ki önceleri bir inancınız ve müslümanca bir duruşunuz var mı sizi bugün kısır döngü içine koyan nedir? Farkında mısınız inançsızlıga doğru gitmeye çalışırken daha çok bir çark içinde dönüp duruyorsunuz ve içinden çıkamıyorsunuz. Buram buram kibir kokusu aldım herbir alıntı ve belirttiğiniz düşünce biçiminden. Hakkı bulmaya çalışırken batıla el ayak oluyorsunuz zannımca. Hoş kimsenin garantisi yok! Çok tuhafıma gitti bir zamanlar takdir ettiğim bir insanin bugün bu iğrenç bakış açısına şahit olmak¿ Düşünüyorum inanc ile probleminiz varsa neden hedef tahtasında İslam dini var? Acaba diyorum asıl probleminiz dinlerle değilde İslam diniyle mi? Madem ki araştırıyor ve nesnel bir bakış açısıyla imam olduğunuz zamanin düşünce ve yaşantısını bertaraf ediyorsunuz o zaman neden hala kaynaklarınız o meşhur din düşmanları etrafında dönüp duruyor?? Sizcede bir çarpıklık yok mudur? Böyle olmamalı, daha başka olmalıydı. Türkiye ortalaması içinde her ortamda şahit olduğumuz inançsızlık içinde böbürlenen o kısmı grup icine girmeyi başarmışsınız. Cümleleriniz zehirlenmiş olduğunuz kitaplar gibi fazlasıyla zehirli bunu fark ettim? Sorulara cevap verdiğinizi düşünüyorsunuz ama cevap vermek yerine soruyla karşılık veriyorsunuz ve karşınızdakini şüpheye düşürmeye çalışıyorsunuz ve içten içe bundan zevk alıyorsunuz. Baştan aşağıya bir Ahmet bey değil de başka birini görmüş gibi oldum. İçiniz ve dışınız tamamen okuduğunuz o yazarlar olmuş. Acaba diyorum sorununuz önceki yaşantınız mi? Yaşadığınız din miydi yoksa gelenekselleştirmiş din miydi? Sorununuz sizinle miydi yoksa içinde var olduğunuz ve bir statü elde etmiş olduğunuz o toplum muydu? Asıl sorununuz dinle mi yoksa kendinizle mi? kendinizi mi yoksa yaratıcıyı mi bulmaya çalışıyorsunuz. Yanlış noktalarda saplanıp kalmışsınız okuduğunuz şu kitaplarınız sizi siz yaptığını düşündükçe gerilemişsiniz ve dinle, değerlerle çatışır hale gelmişsiniz. Çatışabilirsiniz çok insani bir durum bu çünkü her insanın yaşaması gereken bir süreçtir aslında. Münakaşaya hiçbir şekilde girmek istemiyorum. Ama şuraya yazmadan da edemedim. Doğrusu sayfanızı girip bakmak koca bir hayal kırıklığı oldu ve bu hayal kırıklığı sorgulamanızla ilgili değildi. Beslendiginiz kaynaklar midemi bulandırdı. Ah pardon! Siz şimdi sahih kaynak dersiniz. Pardon pardon unutmuşum. Çoğu zaman biz insanlar teşhirciliği bir bedenin çıplak bir şekilde sunumlanması olarak algılarız ama teşhirciliğin sözel manada daha baskın olduğunu çokça düşünüyorum. Ve ben bu sayfada tam olarak bunu gördüm. Madem ki İslam dini ile probleminiz var size şunu derim ki birazda şu çarkın içinden çıkın! Şu 3/5 kaynak sizi azılı bir düşman haline getirir ama başka da bir yere götürmez.
Onu aklımdan çıkaramıyordum. Acı çekmek ne demekmiş asıl şimdi anlıyordum.
Aise isimli okura yanıt verildi
Aise
Seher bende ağlamıştım sanırım:( Acısını içimde hissetmiştim. Baya affalamıştım çünkü bir anda olup bitmişti çok sarsıcı bir kitaptı konusu itibariyle. Şimdi konuşunca tekrar kitabı ve içeriği birbir gözümü önüne geldi içim acıdı. Tekrar okumayı düşünüyorum. Bakalım bu kez nasıl bir duygu deneyimleyeceğim🍃