A.
@Demha_
Martin ama Edemeyen
Que sera sera...
Film Arşivim: simkl.com/7456051/movies/...
150 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sanırım bir roman serisinin kaliteli olup olmadığını diğer her şeyin ötesinde etkileyen yegane şey ana ve yan karakterlerin yazılış kaliteleri oluyor. Bu kitapta da tam bir ana karakter olmamakla beraber Logen benim en yakın bulduğum kişi oldu. Diğer karakterlerin de kendi dünyaları içindeki organik gelişim ve var oluşlarını okumak sardı. Hikaye ilerledikçe ters köşemsi olaylarla beraber merak yitip sıkıldığım olmadı. Sadece Bayaz konusunda ne hissedeceğimi fazlaca bilemediğim dalgalanmalar yaşadım. En başlarda daha sıcak hissederken özellikle son kitapta gelinen halde daha uyuz olur hale geldim. Bunun yanında çok ama çok uzun yaşayıp nesillerce insanların aynı hataları aynı şekillerde yapmalarına şahit olmuş birinin hayatında yumuşaklığı ve sabrı ne kadar muhafaza edebileceğini sorgulamadan edemedim ama özellikle son kitapta ortaya çıkanlarla (BURDAN SONRASI CİDDİ SPOİLER İÇERİR!!!) Bayaz'ın aslında nası biri olduğu çok daha ortaya çıktı ve ona beslenen tüm anlayış yahut hak veren bakış açısını tek başına yıktı. Jezal'ı en başta bu kadar sevmezken kral olduktan sonraki emekleriyle göze girdi. Dediğim gibi Logen benim kitapta şüphesiz favori karakterim oldu. Ferro'nun arızalığı ve yengemiz oluşu nisbetinden kendisine de bir muhabbetimiz oluştu. Collem West abimiz de fedakarlığının yanısıra prensi istemeden de olsa gebertişiyle gözümüze girdi. Glokta çok siyah gözüken bir gri karakter ve kitabın başında Glokta'yı bu kadar gri göreceğimi düşünmezdim. Ama yine de çok koyu bir gri diyebiliriz. Cosca güzel bir yan karakterdi. Carla dan Eider de bizi heycanlandıran bir ablamız oldu :)
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Aylarla ifade edilecek süre boyunca kitap okumaya heyecan duyup kaptırmaktan uzak kalmışken bu kitap benim kitap okumaya geri dönüş kitabım oldu. En sevdiğim tür olan Fantastik Kurgu edebiyatının modern zamandaki ana eserlerinin çoğunu okumuş olduğumdan heyecan duyacağım bir Fantastik kurgu eser bulmakta ciddi miktarda zorlanıyor bu yüzden de okumaya pek heyecan duymuyor idim. Bu kitapla o açlığım güzel bir şekilde açığa çıktı ve bu serinin 4 kitabını soluksuz okudum. Son 2 kitabı okuyacağım ama okuduğum kadarını unutmadan inceleme yazmak istedim. Normalde benim için bir kitaba en kolay ve derin kaptırmanın yolu kitaptaki ana karakter yada ortak ana karakterlerden biriyle derin bir bağ inşa edip onun heyecanıyla kaptırmaktır. Ama bu olmadığında da kaliteli bir kalem, karakterler ve dahası olay örgüsüyle başarının yakalanabileceğinin ispatı oldu bu kitap. Karakterlerin hiçbiri tam olarak benimseyip aşırı heyecan duyacağım karakterler olmasa da hepsi kendi içlerinde hem tutarlı hem backgroundları dolu hem de belirli seviyede karakter gelişim, güçlenme aşamalarında dolu karakterler. Hikayenin genel akışı da neler olacağını sürekli merak ettirerek ilerledi benim için. Hiç sıkılmadım diyebilirim 4 kitapta. Raithe'nin yapılması gerekeni yapmaktaki iradesi ve sevgisine sarsılmaz bağlılık ve adanmışlığı aynı zamanda içinde yetiştiği topluma rağmen kendi seçimiyle o toplumun tam aksi yönü seçebilmesi, Roan'ın yaşadıklarına rağmen hayatta heyecan ve heveslerle nelerin başarılabileceğine dair ispatladıkları, Suri'nin masumiyeti ile derin ve saf sevgisine rağmen o fedakarlıkları yapabilecek karakter gücünde oluşu ve son olarak Gifford'un inci gibi yüreğiyle unutulmuycak seriler arasında yerini aldı benim için.
Puan vermedi·312 syf.·
8 günde okudu
·2026 12. kitabı
Puan vermedi·328 syf.·
7 günde okudu
·Okunma: 18 Şubat 2026 13:51
·2026 11. kitabı
Kız onun yaşındaydı ama Cattibrie bir çok yönden daha yaşlı gibiydi. Mizacını belli bir seviyede koruyan içsel ve katı bir gerçekçilik duygusu vardı kızda. Bununla birlikte, mesela yürürken sıçrayıp hoplaması gibi diğer yönleriyle, Cattibrie hep bir çocuk olarak kalacaktı. Canlılığı ve sakinliği, sükuneti ve dizginsiz neşesi arasındaki bu alışılmamış denge, Wulfgar'in ilgisini çekiyordu ve her ne zaman kızla konuşsa kendi dengesini kaybettiğini hissediyordu.
