iradenin tamamen kendi kendini ortadan kaldırması ve yadsıması, hakiki iradesizliktir, ki iradenin şiddetli arzulamasını sonsuza dek sadece bu dindirir ve susturur; tekrar rahatsız edilemeyecek hoşnutluğu sadece bu verir; sadece bu dünyayı rehinden kurtanr.
Her türlü tatmin, veya umumiyetle mutluluk denilen șey asIında her zaman menfidir ve hiçbir zaman müspet değildir... (Tatmin yahut hoșnutluk asla bir ıstraptan kurtuluştan, bir ihtiyaçtan... fazlası olamaz... Hiçbir zaman ıstırap veya arzudan kurtuluştan başka bir
șey elde edilemez; dolayısıyla bu ıstırap yahut arzu ortaya çıkmazdan evvel tam olarak neredeysek ancak oradayızdır.