Iztırap insanoğlu için gündelik ekmek,ölümse sadece bir kaderdi. İkisinden de kaçılamazdı. Asıl dâva , derin bir şekilde yaşamak ve kendi kendisini gerçekleştirmek, ölümlü hayata şahsi bir çeşni vermektir.
İsmini bilmediğim bir memleket. Bir vadinin sonu. Bir dere kenarı. İnsan ayağı basmamış bir toprak parçası. Bir ağaç altı.Oraya oturacağım ve asırlarca yerimden kımıldamayacağım. Hiç,hiç...