Deniz
@Dendeni
12 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Birini tüm hayatınla sevmenin inceliklerini, ardında bıraktığı her şeyi sevmeyi ve her şeyde onu aramayı. Karısı kendinden erken ölen bir adamı anlatan otobiyografi, aşkın zoraki ve doğal ayrılık tarafını, ölümün ardında bıraktıklarını ve acaba önce hangimiz ölecek korkusunu yansıtan tüm duyguları barındırıyor.
Kitap hakkında söylenecek çok söz varken insan kendini, sade bir gülümsemenin içinde buluyor. Hem çok üzüyor aslında hem de bir yanınızdaki boşluğu dolduruyor. Çiçeklerin kokusunu burnunuzda hissediyorsunuz,
Reklam
Jean-Louis Fournier anlatımına oğullarına hitapla başlıyor. Nasıl bir baba olduğuna dair değerlendirmeleri, gözlem ve yargıları ile birlikte, Mathieu ve Thomas'a dair beklentilerini, hayallerini ve çaresizlik duygularını anıları çerçevesinde aktarıyor.
Mathieu zihinsel ve fiziksel engeli olan, sadece top atarak ilişki kuran bir çocuktur. Fournier ailesi, "diğerleri gibi olmayan" bir çocukla yaşamanın zorlukları ile baş etmeye çalışırken, yeni bir bebek haberi ile sevinç yaşarlar. Thomas etrafa gülücükler saçan, melek gibi görünümü ile ailesine mutluluk verir. Ancak aşırı hassas bünyesi sebebi ile gittikleri doktor kontrollerinin birinde sarsıcı gerçek ortaya çıkar: Thomas da ağabeyi gibi zihinsel ve fiziksel engellidir.
Fournier, asla birlikte kitap okuyamayacaklarına, meslek sahibi olamayacaklarına , diğer insanlar için sıradan görünen müzik dinlemek, sohbet etmek, tartışmak, Noel ağacı süslemek gibi paylaşımlardan yoksun kalacaklarına dair düşüncelerini aktarırken; insanların engelli bireylere yönelik kaçınma davranışlarının ve merhamet duyguları ile çerçevelenmiş yaklaşım tarzlarının; beklenti ve ihtiyaçları ile uyuşmadığını alaycı bir üslupla vurguluyor.
Rutin hala dönüşmesi sebebiyle bir önem atfetmediğimiz, sıradan olarak değerlendirdiğimiz faaliyetlerin , "diğerleri gibi olmayan" yaşantılara sahip kişiler için bir mucize olduğu farkındalığını vurgulayan 104 sayfalık bu kitap, sayfa sayısı ile ters orantılı bir içeriğe sahip. 2008 Prix Femina ödülünü alan "Nereye Gidiyoruz Baba" önerimdir.
Başlarda hem adı hem ön sözü hem de konuların ağırlığı nedeniyle gözüm korkmadı değil. Ama okudukça yazarın derdini anladıkça rahatladım. Bir çok başlık altında kısa kısa yazılar eşliğinde düşüncelerini aktarmış bize. Bu da okuma kolaylığı sağlamış. Ara ara dönüp okuyacağım tadı damağımda kalan kitaplardan oldu benim için
Ancak kitabın Tüm Müslümanları bir arada toplayacak ve bir anlatısı olan -fikri olan- bir kitap. Ancak kitabın fikirlerini ne kadar kendimle karşıt bulsam da usta bir fikir adamı olduğunu okuyan herkes anlayacaktır. Bu anlamda bence ilim karşıt düşünceleri de okuyabilmek ve doğru değil ama güzel söyledi diyebilmek olarak görüyorum.
Benim karşıt olduğum ancak güzel bir diller belirtilmiş bir kitap.
Hangi konularda katılmadığımı da kısaca özetleyecek olursam, özgürlük ve hürriyet hakkında ki tanımlamalarının tamamının hatalı olduğunu düşünüyorum. Kitabın son bölümünde kitaba da ismini veren kısa öykünün ya da anlatının da bence kitabın genel anlatısının ve kitabın içinde bulunan yargı ve ön yargıları yansıtmadığını söyleyebilirim.
"İnsanlar arasında taş yeme adeti yoktur, onlara yapmayacakları şeyi yapma demenin ne anlamı var? Ancak şuna dikkat et: İnsanlar arasında adet haline gelmiş öyle davranışlar, öyle alışkanlıklar var ki, bunlar insan için tıpkı taş yemek gibidir. Eğer zararı bakımından düşünürsen taş yemekten daha çok zarar veren şeylerdir bunlar. Bunlar taş yemek kadar budalaca, insanın öz aitliklerine yabancı tutum ve davranışlardır.
Muhteşem bir isim
Gelin bir pazarlık yapalım sizinle ey insanlar!
Bana kötü
bana terkettiğiniz düşünceleri verin
o vazgeçtiğiniz günler, eski yanlışlarınız
ah, ne aptalmışım dediğiniz zamanlar
onları verin, yakınmalarınızı
artık gülmeye değer bulmadığınız şakalar
ben aştım onları dediğiniz ne varsa
bunda üzülecek ne var dediğiniz neyse onlar
boşa çıkmış çabalar, bozuk niyetleriniz
içinizde kırık dökük, yoksul, yabansı
verin bana
verin taammüden işlediğiniz suçları da.
Bedelinde biliyorum size çek
yazmam yakışık almaz
bunca kaybolmuş talan
parayla.
Celladıma Gülümserken Çektirdiğim Son Resmin Arkasındaki Satırlarİsmet Özel · Oğlak Yayıncılık · 19942,367 okunma
Özel bir şiirsinŞiir
Samimiyetini ve doğallığını şiirlerine ustalıkla yansıtan şairin kullandığı üslupta hiçbir edebi kaygı hissetmedim. Olması gerekenin de bu olduğu kanaatindeyim. Bence kitaba asıl tadını veren imgesel söyleyiş tarzını kelimelere nasıl ustaca işlemiş olduğudur. Serbest nazımla yazdığı şiirlerindeki muhteva eminim herkeste farklı duygular uyandırıyordur.