Deniz
@DenizVeeKitap
“senin almaya cesaret edemediğin riskleri alanlar, yaşamak istediğin hayatı yaşarlar.”
Sokrates
Lisans
48 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Çünkü olağanlaşma
bir çeşit yok olma hatta var olamamaydı. Olağanlaşanın bir olağanüstüne yaklaşması, onu anlaması, tanıyıp takdir etmesi, olabilirse çok küçük de olsa ondan olabilmesi imkansızdı. İnsan
olağanlaşarak insan olma şansını kaybediyordu,
Reklam
İnsan zihindir.
....
İnsan kaderinden daha güçlüdür.
"Bak Aziz can, sana okuyacak tekrar edilecek bir şeyler veririm
kanatlandım sanırsın, bir tekrar veririm başın döner kaybolursun, ibadete koyarım öyle böyle terbiye olursun, ezilirsin suyun çıkar, pek çok şey yapılır ve sen aslında bir şey, gerçek manada bir şey olmazsın anlıyor musun?
Tavrın değişir, evet, isteklerin törpülenir, çevre seni beğenir evet, bunlar olur, senin
az çok rahat bir ömrün olur, insanların ekserisinin düştükleri
yazıklanma kuyusuna düşmezsin, acaba demezsin, yaşlandıkça
da balın artar, tevekkülün artar, bunlar olur ama bunlar aslında
hiçbir şeydir.
Avama göre değil elbet, yine bir şeydir, ama aslen
hiçbir şey göremediğin bir aralıkta durmaktır sadece. İçin kendince rahattır, bazen şaşılacak derin nefesler alabilir, başkasına
tavrınla hayret hatta haşyet verebilirsin, bu dünyaya, seni görene bir poz ve bakış bırakabilirsin, bu da bir şeydir ama bunlarla olmaz. Bunlar, bu uhrevi sanılan şeyler de aslında aşırı dünyevidir
, dünyanın başka bir yüzüdür sadece, yine dünyaya aittir.
Baharın gördüğümüz çiçekler gibidir, varsın olsun ama yetmez. Güzelliktir sağ olsunlar, onlar olmasa bu dağlar hiç çekilmez. İnsan bakacak bir şey aradığında onları görmek yine de iyidir.
Ama işte ama var. Sen, her şey bittiğinde, her şey elendiğinde kalacak olan olmalısın.
Bu kolay değil.
kendinizi sözde kendinizle kandırmayın, öz benliğinizi başka türlü kazanamazsınız.
...
Etraf sustu, sen sana kaldın, ne kadarsan ona kaldın, acı duyma, kendine acıma, apoletlerini, kılıcını arama. Şeytan ya da benlik ne derseniz deyin insandan zaten tabiatında olan ve onda güçlü olan şeyi ister.
Ah Nazif
En çok da kendi ile derdi var gibi görünen ama as lında dert nedir bilmeyene hayrandı, güzel görünmenin, cilası
dökülmemenin tek yolu buydu sanki. Düşünce zihne hele
kalbe taşınmayacaktı, masada duracaktı.
Yine el yordamıyla eğilip
bükülecek, çekiştirilerek büyük gösterilecekti. Kalbe inmediği
için hakkında söylenenler sahibini yakmayacaktı. Sahibi zaten
kim bilir kimdi? Düşünce insana ceketinden bile daha az
değecek, ama fiyakalı olacaktı. Nazif'in ise boş dimağına ne okusa ne inse güm diye içeri çöküyordu.
Reklam