İnsanlığın en büyük yanılgısı,ortak sevgi ve saygı alanında oldu çağımızda. İnsan kalbinin bağını Tanrı'dan kopararak eşyaya,güçlü görülen insanlara,düşüncelere ve sistemlere bağlıyor. Bu bağlanışı şöyle veya böyle ölçülü bir bağlanış sanmayın .Bu aklın veya sağduyunun kabul edeceği veya mazur göreceği bir ilgi değil,irrasyonel bir bağlanış, âdeta bir tapıştır. İnsan çağımızda gönül tarlasına durmadan put dikiyor.Kendi tükettiği eşyaya,kendi kurduğu sisteme veya kendinin yücelttiğini insana tapmak yoluyla kendine tapmaya çalışmakta belki de.Kendini dolaylı yoldan putlaştırmanın boş deneyinde.