Kitap o kadar betimleme yapıyor o kadar içselleştirilerek yazılmış ki küçücük olaylarda bile bu kadar anlam çıkaran biriyle ilk defa karşılaşıyorum yine de aşırı derecede abartıldığını düşünüyorum. Ama insanın kendi kendine konuşma balonu olsaydı ve biri tarafından kayda geçirilseydi bu olurdu bende yinede onu o hissettiği ayrımcılık ve yalnızlığa sürükleyen hayatın izlerini kendisinde ne kadar derin etkiler bıraksada vazgeçmeyen birini hatırlattı. Ama bi başkası olsaydı yataktan kalkamazdı belkide insanlığın çoğunun monologlarını yazmıştır yazar ama benim için aşırı derecede betimlenmiş bir metindi ve abarttığını düşünüyorum. Artık hayatı yaşayıp geçin üstünde durmaya gerek yok
Saygısızlığa alıştığınız zaman yaşıyorsunuz.Baskıya alıştığınız zaman yaşıyorsunuz. Sessiz kalmaya alıştığınız zaman yaşıyorsunuz.Ve insan her şeye alışabilir.