“Adamın içi çoktan kullanılmış bir mevsimdi.
Kadınsa ilk yağmurunu sadece ona saklayan bir gökyüzü.
Biri tükenmiş gelmişti,
diğeri hiç başlamadan eksildi.”
Bilmeni isterim bir şeyi.
Sen bakarsan kristal aya,
benim penceremdeki kırmızı dala
sonbaharın ağır ağır…
her şey beni sana götürür.
Ama
eğer yavaş yavaş beni unutursan
seni de yavaş yavaş unuturum.
Eğer ansızın unutursan beni,
hiç arama beni,
çünkü ben çoktan unutmuş olurum seni.
Ama eğer her gün, her saat
bana ait olduğunu hissedersen
benim de sana ait olduğumu,
işte o zaman
yeniden doğar aşkım. Pablo Neruda